42-224 Częstochowa
ul. Michałowskiego 32
34 322 22 50
Logopedia

Zapraszamy do kontaktu logopeda.mp15@gmail.com

Terapia logopedyczna tydzień 25.05.2020 - 29.05.2020

Różnicowanie głosek |g| – |k|:

góra – kura

felga – Felka

gratka – kratka

(na) ogonie – okonie

golarz – kolarz

Gocha – kocha

gul, gul – kul

gary – kary

goła – koła 

gole – kole (prawda w oczy)

gości  – kości

gula – kula 

Gapcia – kapcia

głębi – kłębi się

graty – kraty

goi się – koi (ból)

górnik – kurnik

gapa – kapa

aszczę – klaszczę

 

Zagadki z głoską |g|:

1. Gdy sucha, to się złamie,
Na ziemię upadnie,
A zdrowa listkami
pokrywa się ładnie. [gałąź]

2. Kołują po niebie
Wianuszkiem srebrzystym.
Choć nie listonosze –
Czasem noszą listy. [gołębie]

3. W chmurach szczyty,
A niżej przełęcze i hale.
Mieszkają tam kozice,
Echo i górale. [góry]

4. W piórniku cichutko
Ta „myszka” siedzi,
Nie ma ręki ani nóżki,
Ołówkowe ściera dróżki. [gumka]

5. Ten przedmiot nieduży
Od dawna ci służy,
Z dziurką – koleżanką
Zapną ci ubranko. [guzik] 

6. Jeśli dzisiaj ją kupicie,
To się z niej dowiecie,
Co się wydarzyło
W Polsce i na świecie. [gazeta]

7. Dziurki w niej, jak w serze.
Żyła w morzu na dnie.
Do wanny ją bierzesz,
Bo umie myć ładnie. [gąbka]

8. Tłuściutka i wspaniałą
Kroczy jak dama biała.
Piórami, miękkim puchem okryta.
Jednak jest głupia i kwita. [gęś]

9. Co buduje każdy ptak,
By chować pisklęta,
A tylko kukułka wcale
O tym nie pamięta? [gniazdo]

10. Stoi na kuchence,
Z ognia nie ucieka.
Da ci talerz zupy,
Albo kubek mleka. [garnek]

11.Na patyku zębów rządek,
Znają je na pewno dzieci.
Służą do równania grządek
I do uprzątania śmieci. [grabie]

12. Zielone kuleczki
W strąku sobie drzemią.
Jak latem dojrzeją,
Ludzie chętnie je zjedzą. [groszek]

13. Ma kształt żarówki,
Lecz wcale nie świeci,
Gdy jest dojrzała,
Zjadają ją dzieci. [gruszka]

14. Kiedy już umyłeś głowę
I wytarłeś jak należy,
On swe zęby plastikowe
Do czupryny twojej szczerzy. [grzebień]

15. W ekwipunku niemowlaka
Obok smoczka i śliniaka
Jest zabawka bardzo tania:
Takie coś do potrząsania. [grzechotka]

16. Wśród igliwia
Rośnie sobie.
Brązowy kapelusz
Nosi na głowie. [grzyb]

17. Są ich miliony
I bezchmurną nocą,
Wysoko nad nami,
Na niebie się złocą. [gwiazdy]

 

Materiał słowny do terapii głoski [dż]. 

Słowniczek zajęciowy zawiera słówka z głoską [dż] w nagłosie i śródgłosie, połączenia wyrazowe oraz zdania. Przygotowany materiał słowny ułatwia organizację pracy nad prawidłową wymową głoski [dż].

Głoska [dż] w nagłosie i śródgłosie:

NARYSUJ OBRAZKI

NARYSUJ OBRAZKI

DŻUNGLA

DŻENTELMEN

DŻEM

DŻUDO

DŻIN

MAHARADŻA

DŻIP

DŻUMA

DŻOKEJ

DROŻDŻÓWKA

DŻOKER

DŻOKEJKA

Zagadki:

ROZWIĄŻ ZAGADKI- ODPOWIEDZI NARYSUJ LUB NAPISZ JEŚLI POTRAFISZ


Mama go jesienią
z owoców gotuje,
zimą taki deser
bardzo nam smakuje.

 

Gdy w baśni dobra wróżka
coś wyczarować chce,
to dziwy dzieją się,
gdy wznosi się czarodziejska ……

 

Kiedy je mama doda do ciasta,
To ciasto mamie pięknie wyrasta.

 

Połączenia wyrazowe:

PRZECZYTAJ GŁOŚNO, ZAKREŚL [DŻ] NA KOLOROWO

DŻIP DŻENTELMENA

DŻEM DO DROŻDŻÓWEK

DŻUMA W DŻUNGLI

DŻOKEJKA DŻOKEJA

DŻUDOKA NA FIDŻI

RÓŻDŻKA DŻINA

Zdania:

ZAZNACZ [DŻ] NA KOLOROWO, NAUCZ SIĘ CZYTAĆ. ZRÓB ILUSTRACJĘ DO WYBRANEGO ZDANIA.

DŻOKEJ UJEŻDŻA KONIA DŻANNĘ.

DŻENTELMEN KUPIŁ DROŻDŻÓWKI I DŻEM.

W DŻUNGLI PANUJE DŻUMA.

DŻUDOKA KUPIŁ DŻIPA I WYJEŻDŻA NA FIDŻI.

DŻUDOKA TRENUJE DŻUDO.

MAMA KUPIŁA DROŻDŻE I DŻEM DO DROŻDŻÓWEK.

Wierszyk:

PRZEJAŻDŻKA DŻINA

DŻENTELMEN DŻIN

WYJEŻDŻA DŻIPEM

NA PRZEJAŻDŻKĘ W DŻUNGLI

PRZED ŚWITEM.

NAUCZ SIĘ PIĘKNIE CZYTAĆ

 
 

Źródło: domologo.pl

 

GŁOSKI SZ - Ż (RZ) – różnicowanie  (akcentujemy dźwięczną głoskę „ż”)                                                                                                                        

- szyja żyrafy

- szeroka rzeka

- koszyk warzyw

- szpinak na talerzu

- muszle na plaży

- Szymek pomalował na żółto szyję żyrafy.

- Nad szeroką rzeką szumią wierzby.

- Błażej szuka blaszanej żaglówki.

- W koszyku leżą pyszne warzywa.

- Bożenka włożyła do kieszeni żołędzie i kasztany.

- Łukasz otworzył puszkę orzechów.

- Grażynka szuka na plaży muszli i bursztynów.

- Koleżanka Urszulki marzy o podróży do Hiszpanii.

- Tomasz mierzy szary kożuszek.

- Małgorzatka nie poszła do szkoły, bo bolał ją brzuszek.

- Na morzu szalał olbrzymi sztorm.

- Na talerzu, obok mrożonego szpinaku, położono groszek.

- Dojrzała gruszka wpadła do fartuszka Marzenki.

- Agnieszka kroi rzodkiewkę i pietruszkę na jarzynkę.

- Mateusz włożył różową poszewkę na poduszkę.

 

Utrwalenie głoski |g|

ga ga ga ga
go go go go
ge ge ge ge
gu gu gu gu
gy gy gy gy

ga go ge gu

aga oga uga ega

ogo ugu ege ygy

gę gął guł    gęł gął guł  gę goł guł  gęł goł guł

Początek wyrazu:

gapa, ganek, guma, guzik, gęś, gąbka, głowa, gaz, gaza, gazeta, gad, gaj, gajowy, gałka, gołąb, godło, goździk, guz, góra.

Środek wyrazu:

noga, kogut, kolega, waga, wagon, uwaga, ogórek, cegła, mgła, zagadka, flaga, jagoda, pagórek, droga, figura, łodyga, przygoda.

Przed spółgłoską:

igła, jagoda, długo, ognisko, gleba, glut, galoty, gęba, gęś, gil, agrafka, agrest, ogród, ognisko, cegła, tygrys, mgła.

 

Pary wyrazów:

gęsta mgła,
wagon węgla,
głośna gęś,
gruba igła,
długi ogórek,
gumowa gąbka,
głupi kogut,
garstka grochu,
goła głowa,
gorące ognisko,
gliniany garnek.

Zdania:

Ten ogórek był gorzki.
Guzik upadł na podłogę.
Gaśnicą ugaszono pożar.
Górnik wydobywa węgiel.
Lubię jagodową galaretkę.
Górale mieszkają w górach.
Gąsienica pełznie po gałęzi.
Od biegania było mi gorąco.
Ugotowaną gęś wyjąłem z garnka.
Grzesiu odgadł zagadkę.

=================================================================================================================================

https://www.sosrodzice.pl/cwiczenia-logopedyczne-dla-czterolatkow-bawcie-sie-razem-domu/
https://mamotoja.pl/rozroznianie-dzwiekow-zabawy-dla-dzieci,logopedia-i-zaburzenia-mowy-artykul,13405,r1p1.html

------------------------

ZESTAW ĆWICZEŃ MAJĄCYCH NA CELU WYWOŁANIE PRAWIDŁOWEJ ARTYKULACJI GŁOSEK TYLNOJĘZYKOWYCH „k” „g”

 Ćwiczenia ogólnej motoryki narządów mowy:

 • winda – otwórz szeroko buzię, poruszaj językiem tak jakby był windą – raz do góry, raz do dołu,
• malarz – malujemy pędzlem (język) sufit (podniebienie) – zaczynamy od zębów w stronę gardła,
• młotek – wbijamy gwoździe w ścianę. Zamieniamy język w młotek, który będzie wbijał w ścianę (wałek dziąsłowy) zaczarowane gwoździe (najpierw należy szpatułką lub zimną łyżeczką dotknąć podniebienia tuż za górnymi siekaczami nazywając je np. zaczarowanym miejscem lub parkingiem – w tym miejscu język powinien „przybijać” gwoździe),
• liczenie ząbków – dotykanie czubkiem języka kolejnych ząbków na górze i na dole przy szeroko otwartej buzi,
• słoń – ma długą trąbę, którą potrafi wszędzie sięgnąć – a czy ty potrafisz dotknąć językiem ostatniego zęba na górze? ( na dole, nosa, brody, ucha itd.),
• wyżymaczka – przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby,
• zlizywanie z płaskiego talerza nutelli, miodu, mleka w proszku – w zależności od upodobań dziecka,
• zdmuchiwanie skrawka papieru umieszczonego na czubku języka,
• przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu (na „parkingu”) hallsów, rodzynek, płatków kukurydzianych, rodzynek itp.
• Wysyłanie całusków na odległość,
• świnka – wysuwanie obu warg do przodu, udając ryjek,
• wąsy – przytrzymywanie słomki lub ołówka pomiędzy wargą a nosem (oczywiście bez pomocy rąk),
• straż pożarna – naśladowanie syreny poprzez dosadne wymawianie głosek e – o, i – u,
a – u.
Wśród przyczyn zaburzeń realizacji głosek „k” i „g” wymienia się niską sprawność ruchową języka, a w szczególności jego tylnej części. Może to wynikać z ograniczonych jeszcze w tym wieku możliwości językowych. Zamiast wysklepienia się tylnej części języka i zwarcia
z podniebieniem miękkim miejsce zwarcia przesuwa się do przodu jamy ustnej. Najczęściej tylnojęzykowe „k” zamieniane jest na zębowe zwarte „t” (parakappacyzm), natomiast dźwięczne „g” na „d” lub „h” (paragammacyzm). Przykład: kura – tura, kino – tino, tak – tat, guma – duma, głowa – dłowa, itd. Zjawisko to najczęściej występuje jako etap przejściowy
w procesie kształtowania się mowy, jednak w przypadku przedłużania się uznawane jest za wadę wymowy. Sposób powstawania tych głosek wymaga określonej sprawności wymienionych partii mięśni, czyli doprowadzenia do uchwycenia i zrozumienia przez dziecko różnicy w ich pracy. W związku z tym na etapie wstępnym przeprowadza się ćwiczenia polegające na unoszeniu języka i tworzeniu jego zwarcia z podniebieniem twardym,
a następnie opuszczaniu jego czubka na dół jamy ustnej, za dolne siekacze tak, aby doszło do wysklepienia grzbietu języka w tylnej części jamy ustnej i wytworzenia się w tym miejscu zwarcia.

Ćwiczenia wstępne do wywołania głosek „k”, „g”:

• konik – kląskanie czubkiem i środkiem języka,
• sklejanie pierogów – nagryzanie brzegów języka zębami (masaż i rozciąganie języka),
• półeczka – wysuwanie szerokiego języka z buzi nie dotykając zębów,
• odrywanie językiem przyklejonego do podniebienia opłatka, andruta,
• oprzeć czubek języka o dolne zęby – język wybrzuszyć tak aby górne zęby skrobały jego grzbiet ( drapiemy koci grzbiet),
• płukanie gardła wodą – gulgotanie,
• dmuchanie przez nos na watkę (piórko) zawieszoną na nitce,
• wymawianie przy szeroko otwartych ustach: aka, oko, uku, eke, iki, yky, ak, ok, ek, uk, ik, yk, ka, ko, ke, ku, ky, ki, aga, ogo, ege, ugu, ygy, igi, ag, og, eg, ug, yg, ig, ga, go, ge, gu, gy, gi • Przy wymawianiu głosek „k”, „g” można kłaść dłoń na gardle, aby ukazać dziecku, że głoska ta powstaje z tyłu jamy ustnej a nie z przodu,
• pomocne może być włożenie końców dwóch palców między górne a dolne siekacze w celu „przytrzymania” czubka języka, co w znacznym stopniu utrudni zamianę głoski „k” na „t”,
• zwarcie tylnej części języka z podniebieniem miękkim – niezbędne do artykulacji „k, g” - łatwiej uzyskać w pozycji leżącej z lekko odchyloną do tyłu głową. Masa języka wówczas samowładnie cofa się w głąb jamy ustnej,
• wywoływanie prawidłowej artykulacji rozpoczynamy od bezdźwięcznego „k” - dźwięczne „g” najczęściej pojawia się wtedy samoistnie. Utrwalanie prawidłowej artykulacji głosek w sylabach: aka ako ake, aku, aky, aki, oka, oko, oke, oku, oky, oki eka, eko, eke, eku, eky, eki uka, uko, uke, uku, uky, uki yka, yko, yke, yku, yky, yki Ka, ko, ke, ku, ky.

Utrwalanie prawidłowej artykulacji w wyrazach:

kamień, kartofel, kara, katedra, kalosze, kanarek, kapelusz, kapral, kapusta, kareta, karmnik, karuzela, kaseta, kasztan, kot, komar, kogut, kołdra, kołnierz, komin, kominiarz, koniczyna, koń, kopalnia, korona, kos, kosa, kosz, kostka, kowal, koza, kozioł, konwalia, kura, kula, kurtyna, kupon, kupiec, kulig, kucharz, kubeł,

------------------------------------------

Ćwiczenia logopedyczne dla dzieci młodszych i starszych

1. Ćwiczenia słuchowe – stanowią one bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego/ tzw. słuchu mownego/. Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.

Przykłady dla dzieci młodszych: 

  • „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.
  • „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze / np. piłki, kasztana, kamienia/, rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
  • Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
  • Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody( z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
  • Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności ( cicho – głośno).
  • Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
  • Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
  • Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
  • Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

Przykłady dla dzieci starszych: 

  • Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. ( stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
  • Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa / na ręce/ przy wybrzmiewanie sylab.
  • Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logopedę, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
  • Dzielenie na sylaby imion dzieci / na początku łatwych/.
  • Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
  • Wyszukiwanie słów z podaną przez n-la sylabą.
  • Rozpoznawanie określonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
  • Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
  • Wydzielanie spółgłosek nagłosowych przez przedłużanie nagłosu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynają sią na daną głoskę.
  • Wydzielanie spółgłoski wygłosowej.
  • Dzielenie na głoski łatwych a następnie coraz trudniejszych słów.
  • Ćwiczenia z paronimami: bułka – półka, domek –Tomek, koza – kosa itp.
  • Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej

2. Ćwiczenia oddechowe - poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.

 Przykłady: 

  • Wdech nosem ( usta zamknięte) i wydech ustami.
  • Dmuchanie na płomień świecy.
  • Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
  • Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
  • Chłodzenie „ gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
  • „ Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
  • Chuchanie na zmarznięte ręce.
  • Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
  • Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „ sssss”.
  • Nadmuchiwanie balonika.
  • Naśladowanie syreny – „ eu-eu- eu”, „ au-au-au” – na jednym wydechu.
  • Wyścigi chrupek – dmuchanie w parach.
  • Dmuchanie na piórko, aby nie spadło.
  • Liczenie na jednym wydechu.
  • Powtarzanie zdań na jednym wydechu – najpierw krótkich, potem coraz dłuższych.
  • Powtarzanie zdań szeptem.
  • Naśladowanie śmiechu różnych osób:
  • - staruszki: che- che- che
  • - kobiety – wesołe cha- cha- cha
  • - mężczyzny – rubaszne ho- ho- ho
  • - dziewczynki – piskliwe, chichotliwe chi- chi- chi.

3. Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych – u  większości dzieci z wadą wymowy występuje obniżona sprawność narządów artykulacyjnych / języka, warg, policzków, podniebienia miękkiego/.. Czasem przyczyną wady wymowy są nieprawidłowości w budowie anatomicznej narządów mowy, np. zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe, przerośnięty język, zbyt duża masa języka, rozszczep wargi itp. Przyczyną bywają także, szczególnie u dzieci młodszych, nieprawidłowe nawyki związane z połykaniem lub oddychaniem. Konieczne są w tych wszystkich wypadkach ćwiczenia motoryki narządów mowy oraz ćwiczenia prawidłowego połykania. Optymalną sytuacją byłoby, gdyby ćwiczenia prowadzone były według zaleceń logopedy.

Ćwiczenia logopedyczne początkowo powinny być wykonywane przy kontroli wzrokowej – przed lustrem, stopniowo przechodząc do ćwiczeń bez kontroli wzroku. Większość ćwiczeń wymaga wielokrotnego powtarzania, więc konieczne jest stosowanie metod zabawowych podczas ćwiczeń.

Ćwiczenia warg: 

  • Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
  • Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.
  • Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.
  • Naprzemienne wymawianie „ i – u”.
  • Cmokanie.
  • Parskanie / wprawianie warg w drganie/.
  • Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).
  • Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.
  • Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e,  u-a-i-o-e-y,  o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u,            u-i-y-a-o.
  • Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.
  • Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.
  • Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.
  • Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.

Ćwiczenia języka: 

  • „Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
  • Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
  • Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
  • Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
  • Kląskanie językiem.
  • Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust / żuchwa opuszczona/.
  • Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.
  • Rurka – wargi ściągnięte  i zaokrąglone unoszą boki języka.
  • Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
  • Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.
  • Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.

Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie: 

  • Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.
  • Płukanie gardła ciepłą wodą.
  • „Chrapanie” na wdechu i wydechu.
  • Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.
  • Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…
  • Wypowiadanie sylab / jak wyżej/ i logatomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, Igi, ago, egę itp.
  • Nabieranie powietrza nosem i zatrzymanie w jamie ustnej. Policzki nadęte. Początkowo nadymać policzki z zatkanym nosem, a następnie próbować połykać powietrze.

Ćwiczenia policzków: 

  • Nadymanie policzków – „ gruby miś”.
  • Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”.
  • Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.
  • Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.
  • Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.

Ćwiczenia prawidłowego połykania - wyrobienie nawyku połykania z językiem ułożonym na wałku dziąsłowym/: 

  • Unoszenie języka na wałek dziąsłowy za górnymi zębami przy otwartych a następnie zamkniętych ustach.
  • Lizanie czubkiem języka wałka dziąsłowego.
  • Trzymanie czubkiem języka cukierka tik-tak przy wałku dziąsłowym, jednoczesne połykanie śliny.
  • Ćwiczenie jak wyżej z kawałeczkiem czekolady przyklejonym do wałka dziąsłowego.

---------------------------

Bajki artykulacyjne

 

  „Indianie’’ 

 

Indianie wyruszają ze swojej wioski na polowanie. Żegnają się ze swoimi dziećmi (cmokając całujemy  palce  prawej  ręki)  i żonami (cmokając  całujemy  palce  lewej  ręki). Wsiadają na swoje konie i jadą (naśladujemy  językiem  tętent  koński, zmieniając brzmienie przez inny układ warg) przez most  (usta  jak  do  ,,u’’  i  kląskanie), a potem przez prerię (usta jak do ,,i’’ i kląskanie). Konie zmęczyły się  (parskanie)  i dają znak, że chcą pić:  ihaha, ihaha, ihaha. Indianie zatrzymują swoje konie:  prrr… prrr … prrr… Konie  piją (ruchy  języka  z  dołu  do  góry,  naśladujące  picie  zwierzęcia). Nagle Indianie ujrzeli zwierzynę i strzelili z łuku. Zbliżała się noc, więc musieli rozpalić ognisko. Nie mieli zapałek. Zaczęli od małej iskierki i musieli mocno dmuchać, żeby ognisko się rozpaliło (dmuchanie  w  złączone  ręce). Upiekli na ogniu zwierzynę i zrobili sobie ucztę (mlaskanie  i  oblizywanie  szeroko  otwartych  ust). Po pewnym czasie zachciało im się spać  (ziewanie) i zasnęli (chrapanie). Rano Indianie zwołali rozbiegane konie :  a-e-o, y-u-i   (przeciągamy  samogłoski). Wsiedli na nie i pojechali przez prerię (usta jak do ,,i’’, kląskanie ), a potem  przez most (usta jak do ,,u’’ i kląskanie ). Wrócili do wioski i witają się ze swoimi dziećmi (cmokając całujemy palce prawej ręki ) i żonami (cmokając całujemy palce lewej ręki ).

 

„Dzień dobry misiu”

 

Dzisiaj twój język będzie małym misiem, a buzia jego domkiem. Miś obudził się wcześnie rano – poprzeciągał się, poziewał (szerokie ziewnięcie). Zrobił poranną gimnastykę – kilka podskoków (unoszenie języka na górny wałek dziąsłowy), kilka wymachów rąk (wypychanie językiem policzków) i pięć okrążeń (w prawo i w lewo) wokół stołu (ruchy okrężne języka w przedsionku jamy ustnej, usta zamknięte). Umył ząbki (oblizywanie czubkiem języka górnych i dolnych  zębów po wewnętrznej stronie przy zamkniętych i otwartych  ustach). Postanowił policzyć swoje ząbki (dotykanie czubkiem języka każdego zęba na dole i górze). Nagle poczuł wielki głód i usłyszał jak mu burczy w brzuchu (wibrowanie wargami bbb, bbb).To znak, że pora na śniadanie i pyszny miodek ( oblizywanie warg).

 

„Miś idzie na spacer”

 

Dzisiaj wasze języczki będą misiem Uszatkiem, a wasza buzia jego domkiem.
Miś obudził się wcześnie rano - przeciągnął się i trochę poziewał. Zrobił
poranną gimnastykę - kilka podskoków (unoszenie języka na górny wałek dziąsłowy
przy szeroko otwartych ustach), troszkę pobiegał (wypychanie językiem
policzków). Na śniadanie zjadł słodki miód (oblizywanie warg). Potem umył ząbki
(oblizywanie językiem górnych zębów po wewnętrznej stronie przy zamkniętych, a
następnie otwartych ustach).Wyjrzał przez okno (wysuwanie szerokiego języka na
zewnątrz jamy ustnej). Zobaczył Zosię i Jacka. Przesłał im całuski (cmokanie
ustami - naśladowanie posyłania całusków). Dzieci zaprosiły go na spacer
do lasu.

 

„Przygody Języczka-Wędrowniczka"

 

Opowiadamy bajkę, w czasie, której dzieci wykonują określone ruchy warg, języka, ćwiczenia oddechowe:

 Pewnego dnia Języczek-Wędrowniczek postanowił pojechać na wycieczkę.- Ale zanim pojadę muszę posprzątać mieszkanie - pomyślał. Jak pomyślał tak zrobił. Na początek wymył sufit mieszkania (staranne oblizywanie czubkiem języka podniebienia), podłogę (dokładne oblizy­wanie dna jamy ustnej), jedną ścianę (oblizywanie językiem wewnętrz­nej strony policzków), drugą ścianę (te same ruchy co poprzednio), póź­niej okna (oblizywanie każdego ząbka po kolei), a na końcu umył drzwi (oblizywanie warg ruchem okrężnym)

- Teraz już mogę pojechać na wycieczkę - pomyślał Języczek.

Wsiadł na swego konia i pojechał do zaczarowanego lasu (uderzanie czub­kiem języka o wałek dziąsłowy - naśladowanie odgłosów jazdy kon­nej).

W lesie języczek zatrzymał konia (wymawianie głosek prrr) i rozejrzał się dookoła. Popatrzył na niebo (wysuwanie języka z jamy ustnej i kiero­wanie go w stronę nosa), na polanę (wysuwanie języka na brodę), w jed­ną stronę (kierowanie języka w stronę kącika ust) i w drugą stronę (dru­gi kącik ust). Gdy już wszystko obejrzał, przeszedł las w jedną stronę (ru­chy języka po podniebieniu - od dziąseł do gardła), w drugą stronę (prze­suwanie języka od gardła do dziąseł) i przedarł się przez gęste krzaki i drzewa (język przeciska się przez zaciśnięte zęby).

Nagle zobaczył dziwnych mieszkańców zaczarowanego lasu, którzy przy­szli się z nim przywitać:

- Parskaczy (wykonujemy motorek wargami),

- Wargaczy (rytmiczne uderzanie palcami w zaciśnięte usta),

- Szuwarki (wkładamy palec między wargi i poruszamy nim rytmicz­nie),

- Indian - dużych (bardzo głośne naśladowanie odgłosu Indian) i ma­lutkich (ciche naśladowanie odgłosu Indian).

Języczek przywitał się ze wszystkimi (wykonujemy całuski wargami) i za­czął się z nimi wesoło bawić w berka i chowanego.

Po pewnym czasie zmęczeni przyjaciele zaczęli nadsłuchiwać, co dzieje się w lesie. Usłyszeli szelest liści (sz, sz, sz), szum wiatru (w, w, w), głos kukułki (ku - ku - ku), rechot żab (kum - kum - kum), stukot dzięcioła (puk - puk - puk) i pluskot rybek w wodzie (plum - plum - plum).

Nagle wszyscy zobaczyli ciemne chmury, które zbierały się nad lasem. Ję­zyczek i jego przyjaciele postanowili je rozdmuchać, aby nie dopuścić do nadchodzącej burzy (wykonywanie mocnych wydechów) i udało się: - chmury zostały rozdmuchane. 

Powoli zapadał wieczór i Języczek musiał wracać do swojego domu. Ale najpierw muszę nazbierać malin i jagód - pomyślał (dzieci przy po­mocy rurek robią wdech i zbierają papierowe maliny i jagody do ko­szyka). Gdy nazbierał cały koszyk, pożegnał się z nowymi przyjaciółmi (cmoka­nie wargami), wsiadł na konia i przyjechał do domu, gdzie od razu zasnął śniąc o nowych przygodach.

============================================================================================================================================================

ZESTAW ĆWICZEŃ MAJĄCYCH NA CELU WYWOŁANIE PRAWIDŁOWEJ ARTYKULACJI GŁOSKI „r”

 Ćwiczenia motoryki narządów mowy:

• konik – kląskanie czubkiem i środkiem języka,
 • winda – otwórz szeroko buzię, poruszaj językiem tak jakby był windą – raz do góry, raz do dołu,
• malarz – malujemy pędzlem (język) sufit (podniebienie) – zaczynamy od zębów w stronę gardła,
• młotek – wbijamy gwoździe w ścianę. Zamieniamy język w młotek, który będzie wbijał w ścianę (wałek dziąsłowy) zaczarowane gwoździe (najpierw należy szpatułką lub zimną łyżeczką dotknąć podniebienia tuż za górnymi siekaczami nazywając je np. zaczarowanym miejscem lub parkingiem – w tym miejscu język powinien „przybijać” gwoździe),
 • liczenie ząbków – dotykanie czubkiem języka kolejnych ząbków na górze i na dole przy szeroko otwartej buzi,
 • żyrafa – ma długą szyję, którą potrafi wyciągnąć wysoko do góry – a jak daleko ty sięgniesz swoim językiem?,
 • słoń – ma długą trąbę, którą potrafi wszędzie sięgnąć – a czy ty potrafisz dotknąć językiem ostatniego zęba na górze?, ( na dole, nosa, brody, ucha itd.),
 • sklejanie pierogów – nagryzanie brzegów języka zębami (masaż i rozciąganie języka),
 • wyżymaczka – przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby,
 • półeczka – wysuwanie szerokiego języka z buzi nie dotykając zębów,
 • zlizywanie z płaskiego talerza nutelli, miodu, mleka w proszku – w zależności od upodobań dziecka, • odrywanie językiem przyklejonego do podniebienia opłatka, andruta,
 • zdmuchiwanie skrawka papieru umieszczonego na czubku języka,
 • przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu (na „parkingu”), rodzynek, płatków kukurydzianych, rodzynek itp.


 Ćwiczenia przygotowawcze :
• trzepanie dywanów – szybkie, kilkukrotne uderzanie językiem o górną wargę,
• rozmowa z ufoludkiem -wypowiadaniezbitki sylabowej „lalolule” najpierw wolno, potem coraz szybciej,
 • rozmowa z ufoludkiem II -wielokrotne, coraz szybsze wypowiadanie zbitki sylabowej:  bda bdo bde bdu bdy, pta pto pte ptu pty,
• karabin maszynowy – energiczne, jak najszybsze wypowiadanie głosek „tttttttt”, „dddddddd”, „tdtdtd”, „tdntdntdn” - język powinien uderzać w „zaczarowane miejsce” - nie może dotykać zębów – przy szeroko otwartej buzi,
 • powtarzanie sylab: tetetetetetete, tytytytytytyty, dedede, dydydydy,
 • powtarzanie zbitki sylabowej: teda-teda-teda, tede-tede, tedo-tedo, tedutedu, tedy-tedy,
 • powtarzania zbitki sylabowej: deda-dedadeda, dede-dede, dedo-dedo, dedu-dedu, dedy-dedy,
• suszarka – mocne dmuchanie na czubek języka uniesiony do wałka dziąsłowego (zaczarowane miejsce),  aż do pojawienia się dźwięku tr.


 Ćwiczenia wymowy głoski „r” w sylabach:
• mały ptaszek uczy się śpiewać – powtarzanie sylab szeptem, potem głośno: la la la – trla, lo lo lo – trlo, lu lu lu – trlu, le le le – trle, ly ly ly – trly, li li li – trli,
• naśladowanie różnych odgłosów: - gra na trąbce – tra ta ta, tre te te, tru tu tu... - karabin maszynowy – trtrtrtrtrtrtrtr - budzik – drdrdrdrdrdrdrd - groźny pies – wrwrwwrwrwr - traktor – pyr pyr pyr, tyr tyr tyr - świnka – chrum, chrum - ćwierkające wróbelki – ćwir ćwir - fruwające ptaki – frr frr frr - zatrzymanie konia – prr, prr - wrona – kra kra kra - samochód – brum brum - pękający balonik – trach! - czyszczenie butów – szuru szuru - zapalanie światła – pstryk!
• Rozmowa w języku Zulu – Gula : powtarzanie sylab zawierających głoskę „r”: tra, tro, tre, tru, try, atra, atro, atre, atru, atry; otra, otro, otre, otru, otry; etra, etre, etru, etry; utra, utro, utru, utry; ytra, ytro, ytre, ytry, dra, dro, dre dru, dry adra, adro, adre, adru, adry, odra, odro, odre, odru, odry, edra, edre, edro, edru, edry, udra, udro, udre,udru, udry ydra, ydro, ydre, ydru, ydry ar, or, er, ur, yr ra, ro re, ru, ry.


 Utrwalanie prawidłowej wymowy głoski „r” w wyrazach:
 trawa, trasa, tramwaj, tratwa, trampki, tran, trochę, troje, trudny, truskawka, trybuna, strażak, wiatrak, siostra, futro, jutro, lustro, patrol, wątroba, piętro, strona, opatrunek, struś, strumyk, futryna, cytryna, strych, strach, trąba kołdra, wiadro, zdrowy, biedronka, landrynki, adres, hydrant, drabina, droga, drut, drugi, drogi, druk, drobne, draka, drylownica, drań, drążek, drelich, mądry, wydry, podróż, kadra, praca, pralka, pralnia, prasa; prosty, proszę, prosiak, problem; prędko, precel, prezent, próba, próchno, oprawa, uprasowany, wyprawa brat, brama, bratki broda, broszka, brokuły, bruk, brudny, brulion bryła, bryka, brylanty ubranie, obrazek, zebra, obrona, obroża, obrok.

---------------------------

ZESTAW ĆWICZEŃ MAJĄCYCH NA CELU WYWOŁANIE PRAWIDŁOWEJ ARTYKULACJI GŁOSEK SZEREGU SZUMIĄCEGO (sz, ż, cz,dż)

Ćwiczenia motoryki narządów mowy:
• konik – kląskanie czubkiem i środkiem języka,
• winda – otwórz szeroko buzię, poruszaj językiem tak jakby był windą – raz do góry, raz do dołu,
• malarz – malujemy pędzlem (język) sufit (podniebienie) – zaczynamy od zębów w stronę gardła,
• młotek – wbijamy gwoździe w ścianę. Zamieniamy język w młotek, który będzie wbijał w ścianę (wałek dziąsłowy) zaczarowane gwoździe (najpierw należy szpatułką lub zimną łyżeczką dotknąć podniebienia tuż za górnymi siekaczami nazywając je np. zaczarowanym miejscem lub parkingiem –
w tym miejscu język powinien „przybijać” gwoździe),
• liczenie ząbków – dotykanie czubkiem języka kolejnych ząbków na górze i na dole przy szeroko otwartej buzi,
• żyrafa – ma długą szyję, którą potrafi wyciągnąć wysoko do góry – a jak daleko ty sięgniesz swoim językiem?,
• słoń – ma długą trąbę, którą potrafi wszędzie sięgnąć – a czy ty potrafisz dotknąć językiem ostatniego zęba na górze? ( na dole, nosa, brody, ucha itd.),
• sklejanie pierogów – nagryzanie brzegów języka zębami (masaż i rozciąganie języka),
• wyżymaczka – przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby,
• półeczka – wysuwanie szerokiego języka z buzi nie dotykając zębów,
• zlizywanie z płaskiego talerza nutelli, miodu, mleka w proszku – w zależności od upodobań dziecka, • odrywanie językiem przyklejonego do podniebienia opłatka, andruta,
• zdmuchiwanie skrawka papieru umieszczonego na czubku języka,
• przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu (na „parkingu”), rodzynek, płatków kukurydzianych, rodzynek itp.
• Wysyłanie całusków na odległość,
• świnka – wysuwanie obu warg do przodu, udając ryjek,
• wąsy – przytrzymywanie słomki lub ołówka pomiędzy wargą a nosem (oczywiście bez pomocy rąk),
• straż pożarna – naśladowanie syreny poprzez dosadne wymawianie głosek e – o, i – u, a – u, WYWOŁYWANIE GŁOSKI W IZOLACJI:
wywoływanie głosek szeregu szumiącego zaczynamy od głoski „sz”,
• podczas wymawiania głoski „sz” robimy z warg „ryjek” - można przytrzymać policzki palcami,
• język unosimy do góry w okolice wałka dziąsłowego („zaczarowane miejsce” z wcześniejszych ćwiczeń),
• zęby zbliżamy do siebie (nie zaciskamy!), utrzymując to położenie narządów artykulacyjnych polecamy dziecku dmuchać na czubek języka.
UTRWALANIE GŁOSKI W IZOLACJI:
• zabawa „ciepło – zimno” - na zmianę sami mówimy „sz”– s trzymając dłoń dziecka przy swoich ustach, dziecko odczuwa na dłoni ciepło przy głosce szszszsz, zimno przy głosce ssssssssss. Potem zamiana: to dziecko wymawia głoski.
• zabawa w „szumki” - wypowiadamy zdanie, dziecko wybrzmiewa głoskę sz: - szumi morze – szszsz... - szumi wiatr – szszsz.... - szumi las – szszsz... - szumi woda – szszsz... - szumią drzewa – szszsz... - szumią liście – szszsz... - szumię ja – szszsz... - szumisz ty – szszsz... - szumi babcia – szszsz... itd. UTRWALANIE GŁOSKI W SYLABACH:
.Rozmowa w języku Zulu – Gula – powtarzanie sylab zawierających głoskę sz: sza, szo, sze, szu, szy asza, aszo, asze, aszu, aszy osza, oszo, osze, oszu, oszy, esza, eszo, esze, eszu, eszy, usza, uszo, usze, uszu, uszy, ysza, yszo, ysze, yszu, yszy
UTRWALANIE GŁOSKI W WYRAZACH: 
przykładowe wyrazy: szafa, szalik, szatnia, szabla, szachy, szopa, szofer, szeroki, szelki, szuflada, szufelka, szyba, szyja, szyny, szynka, szydełko kasza, kaszel, maszyna, nosze, kosze, kalosze, koszyk, koszula, kieszeń, wieszak, puszek, groszek kosz, listonosz, kapelusz, mysz szkoła, szkło, szklanka, szpulka, szpital, szpada, szpak, sznurek, sznurowadło, szmata myszka, puszka, broszka, gruszka, poduszka, szyszka, szary szalik, szkolna szatnia, bursztynowa broszka, szerokie szelki, pluszowy kapelusz, wasza szkoła, nasza szatnia, puszka groszku, szara mysz, koszyk gruszek, wyszywana poduszka, szklany naszyjnik.
 UTRWALANIE GŁOSKI W ZDANIACH AŻ DO ZAUTOMATYZOWANIA POPRAWNEJ ARTYKULACJI W MOWIE POTOCZNEJ:
•  przykładowy materiał do ćwiczeń:
Na wieszaku wisi szalik.
W szatni stoją wieszaki.
W koszyku jest groszek.
Mama szyje koszulę.
W szkole jest szatnia.
W szufladzie są szachy.
Nasza pani pisze na maszynie.
Urszula idzie do szkoły.
Szymek ma szarą koszulę.
Wszystkie przedszkolaki noszą fartuszki.
W koszyku jest sałata.
Koło szkoły stoją sanki.
W szafie wisi sukienka.
Mama przyniosła ze sklepu szynkę.
Stefan ma kaszel.
W szufladzie są spinki.
Przy szpitalu rosną sosny.
W szopie stoi kosa.


 „Łakomczuszek”
Raz do brzuszka łakomczuszka
wpadła gruszka, dwa jabłuszka,
miód z garnuszka, z barszczem uszka
i bigosu cała puszka.
Oj, uważaj łakomczuszku – straszny tłok jest w twoim brzuszku!
Od Warszawy do Koluszek tyś największy łakomczuszek!

--------------------------------------------------

ZESTAW ĆWICZEŃ MAJĄCYCH NA CELU WYWOŁANIE PRAWIDŁOWEJ ARTYKULACJI GŁOSEK SZEREGU SYCZĄCEGO (s, z, c, dz)

Ćwiczenia języka:
 • Wysuwanie języka do przodu oraz chowanie go w jamie ustnej przy szeroko otwartej buzi (robimy półeczkę z języka).
• Kierowanie wysuniętego języka w kąciki ust – naprzemiennie język długi i wąski lub krótki i szeroki (np. żyrafa i słoń grają w tenisa).
• Unoszenie języka na górną wargę – język wąski i szeroki (stawiamy kropkę lub chowamy całą wargę) przy szeroko otwartej buzi.
• Wysuwanie i chowanie języka pomiędzy zbliżonymi zębami (czeszemy język).
• Oprzeć czubek języka o dolne zęby – język wybrzuszyć tak aby górne zęby skrobały jego grzbiet
(drapiemy koci grzbiet).
 • Robienie z języka rurki.
 • Unoszenie języka na górne zęby a następnie przesuwanie go w kierunku podniebienia miękkiego
(malowanie sufitu).
 • Przesuwanie językiem po wewnętrznej i zewnętrznej stronie zębów górnych i dolnych (lakierowanie zębów).
 • Mlaskanie czubkiem i środkiem języka , przyssanie języka do podniebienia przy szeroko otwartej buzi (pokaż jak ssiesz cukierka).
 • Żucie brzegów języka zębami trzonowymi z obu stron jednocześnie.
Ćwiczenia warg:
 • Szerokie otwieranie i zamykanie ust (śpiewak operowy).
 • Naprzemienne całuski i uśmiechy.
 • Naprzemienne robienie wesołej i smutnej miny (kąciki ust do góry lub do dołu).
 • Układanie dolnej wargi na górną i odwrotnie (chowanie wargi).
 • Naprzemienne przygryzanie warg górnej i dolnej zębami.
 • Naprzemienne zasłanianie zębów górnych i dolnych wargami.
 • Gwizdanie, parskanie, cmokanie.
 • Wymawianie z przesadną dokładnością samogłosek: a, o, e, u, y, i.
Ćwiczenia żuchwy:
• Opuszczanie i zamykanie szczęki dolnej.
• Poruszanie żuchwą w linii poziomej (wahadełko).
• Naśladowanie żucia krowy.
Ćwiczenia można wykonywać naprzemiennie przy zamkniętych i otwartych ustach.
Wywoływanie prawidłowej artykulacji głoski „s”:
• Rozciągamy wargi i wypowiadamy „eee...” - język leży za dolnymi siekaczami na dnie jamy ustnej; utrzymując podany układ języka polecamy przymknąć usta a zęby zbliżyć do siebie.
• Przed lustrem wypowiadamy wydłużone „eeeesssssss” - dziecko kontroluje układ narządów mowy w lustrze.
• Aby mieć pewność, że język w trakcie wymawiania głoski nie zmieni położenia można polecić dziecku aby przytrzymywało czubkiem języka przy zębach np. supeł zawiązany na nici, kawałeczek andruta itp.
• Można polecić dziecku aby zagryzło słomkę do picia ułożoną po środku języka, wsuniętą na około 2 – 3 cm w głąb jamy ustnej – przy tym układzie dziecko próbuje dmuchać.
• Należy zwrócić uwagę, aby zgryz dziecka podczas artykulacji był naturalny.
Utrwalanie prawidłowej artykulacji głoski:
• Utrwalanie głoski w izolacji przy zachowaniu prawidłowego układu języka – strumień powietrza ma się wydobywać z przodu a nie z boku ust: - syczenie do środka pustej butelki (zaklinanie węża), - popychanie „syczeniem” piłeczki pingpongowej, piórka, papierowej maleńkiej łódeczki na wodzie, - robienie fal na wodzie w misce (marszczenie wody).
Utrwalanie głoski w sylabach poprzez:
• Powtarzanie sylab: sa, so, se, su, sy asa, aso, ase, asu, asy, osa, oso, ose, osu, osy, esa, eso, ese, esu, esy, usa, uso, use, usu, usy ysa, yso, yse, ysu, ysy.
• Zabawy w wymyślanie słów zaczynających się na wyćwiczone sylaby.
Utrwalanie głoski w wyrazach:
Sala, sałata, sanki, samolot, samochód, sandały, sarna, sobota, sok, soda, sople, sowa, ser, seler, sukienka, surowy, suchy, sól, syrop, synek; masa, kasa, klasa, pasek, piasek, basen, fasola, osa, kosa, włosy, wąsy mięso, las, nos, kłos, pies, lis; schody, sklep, skakanka, słoma, słoik, smutny, smoła, snopek, spodek, spodnie, stół, stopa, stary, stodoła, studnia, sweter, laska, maska, deska, miska, masło, list most, sosna, pasta, miasto, pusty, usta, kapusta, sos, sasanka, suchy ser, surowy seler, samochód osobowy, strome schody, stary stół, sklep sportowy, smaczna sałata, spokojny piesek, sypki piasek, kostka masła, pusty słoik, wysoka sosna, wąski pasek, jasne włosy, sosnowe deski.
Utrwalanie głoski w dłuższych formach, wypowiedziach do zautomatyzowania poprawnej artykulacji w mowie potocznej:
Stefek ma sanki.
W sklepie sprzedają sałatę.
Na stole stoi słoik.
Na półmisku jest mięso.
Lis ucieka do lasu.
Na basenie jest wesoło.
Na stołku są sandały.
Nad sadzawką rosną chwasty.
W stodole są snopki słomy.

============================================================================================================================================

Tematyka 04-08.05.2020

https://www.logopestka.pl/kwieciste-minki-karty-do-cwiczen1-buzi-i-jezyka/
https://www.logotorpeda.com/wady-wymowy/cwiczenia-sluchu-fonemowego-z-gloskami-w-i-f-propozycje-na-dlugi-pobyt-w-domu-z-dzieckiem/

============

Materiał słowny do ćwiczenia głoski [L] w nagłosie, wygłosie i śródgłosie wyrazów. Przygotowany zestaw obejmuje połączenia wyrazowe oraz zdania przygotowane z zachowaniem czystości fonetycznej, czyli bez głosek opozycyjnych: głoski [j] oraz [r]. Materiał słowny ułatwia organizację pracy nad prawidłową wymową głoski [L], może posłużyć również jako zestaw ćwiczeń do domu.

Głoska [L] w nagłosie:

LAMPA

  LEW

LIS

LAS

  LEKI

LIZAK

LATAWIEC

  LUDEK

LIMONKA

LATO

  LUNETA

LIŚĆ

LODY

  LEP

LINA

LOKI

  LOTNISKO

LIST

LOKOMOTYWA

  LEŃ

LIPIEC

LODÓWKA

  LUBI

LICZBA

Głoska [L] w wygłosie:

MOTYL

HOTEL

PĘDZEL

KĄPIEL

FOTEL

MEBEL

WĘGIEL

BĄBEL

UL

PANTOFEL

GOL

PUDEL

MEDAL

TUNEL

KABEL

SÓL

Głoska [L] w śródgłosie:

BALON

FASOLA

MALINA

NALEŚNIK

WELON

ŚLIMAK

WIDELEC

KULA

ULICA

TELEFON

PLECAK

ŚLIWKI

BALKON

KLAPKI

OLIWKI

CEBULA

KLOCKI

WALIZKA

DAKTYLE

MLEKO

PLASTELINA

PALEC

CHLEB

BIELIZNA

Połączenia wyrazowe z głoską [L]:

LALA ALA

LENIWY LEW

ŚLIWKI I DAKTYLE

LALA OLA

LODY Z POLEWĄ

LIZAK FILIPA

LALA ELA

ULUBIONY WAFELEK

MALUTKI PALEC

LALA ULA

WIELKI MEDAL

KONWALIE I TULIPANY

LALA LILA

MALINOWY KISIEL

HOTEL W LUBLINIE

Zdania:

ELA LULA LALĘ OLĘ.

LILKA LUBI LIZAĆ LIZAKI I LODY MALINOWE.

PAN EMIL POMALOWAŁ PĘDZLEM ULE NA ZIELONO.

TO WIELKI BALON OD KAMILA DLA NATALKI.

ALA WIDZI LILIOWEGO MOTYLA NA MALUTKIM LIŚCIU.

 

Źródło: domologo.pl

-------------------

Wyrazy z głoską |tr| na początku wyrazu:

Trawa, tratwa, trapez, trampolina, tramwaj, trasa, trakt, traszka, trampki, tran, traf, trafienie, trafić, transport,  trema, tren, trend,  trening, trębacz, trąbka, trąd, trąbić, trep, treść, tresować, tresura, truskawka, trójka, trójmasztowiec, trud, trufle, trójkąt, tropić, tropiciel, tropy, tron, trociny, trojaczki, trolejbus, trybuna, tryb, tryskać, trylogia, trik, trio.

 

Wyrazy z głoską |dr| na początku wyrazu:

Drabina, dratwa, drań, dramat, drapak, drapanie, dresy, drenaż, drewutnia, dren, drę, drewno, drewniaki, dredy, dreptać, dropsy, droga, drogowskaz, drop, drogie, drozdy, drobny, drogowy, drugi, drużyna, drużynowy, druciany, drukować, drut, druk, druh, drób, drużba.

 

Wyrazy z głoską |tr| w środku wyrazu:

Instrument, opatrunek, estrada, autostrada, kutry, strażak, wiatrak, siostra, futro, lustro, patrol, wątroba, piętro, strona, struś, strumyk, futryna, cytryna, strych, struna, kontrabas, kontrabasista, plastry, litrowy, elektrownia, atrament, potrawa, ekstrakt, stragan, pietruszka, musztra, Patryk, Patrycja, patron, metro, ilustracja.

 

Wyrazy z głoską |dr| w środku wyrazu:

Kołdra, wiadro, zdrowie, biedronka, landrynki, adres, hydrant, podróż, uzdrowisko, melodramat, podręcznik, pozdrowienia, flądra, zdrada, kwadrat, hydraulika, wędrowiec, katedra, kadrowiec, mądry, cedrowy.

-----------------------------

Zadania z głoską |ż|:

Głoska [ż] w nagłosie:

NARYSUJ OBRAZKI

NARYSUJ OBRAZKI

ŻABA

GRZYB

RZEKA

GRZANKA

RZODKIEWKA

GRZEBYK

ŻÓŁW

GRZĄDKA

ŻÓŁTKO

GRZEJNIK

ŻAGLÓWKA

GRZYWKA

ŻMIJA

GRZECZNY

ŻUK

GRZMOT

Głoska [ż] w śródgłosie:

POŁĄCZ SKOJARZENIA

NARYSUJ OBRAZKI

BURZA

KOLEŻANKA

KAŁUŻA

LEŻAK

MORZE

WIEŻA

PLAŻA

WARZYWA

FILIŻANKA

PIŻAMA

TALERZYK

KOŻUCH

JARZĘBINA

ORZECH

WIERZBA

KORZEŃ

Połączenia wyrazowe:

NARYSUJ OBRAZKI

NARYSUJ OBRAZKI

ŻÓŁTA ŻYRAFA

ŻAGLÓWKA ŻEGLARZA

KOŁNIERZYK KOLEŻANKI

BEŻOWY KOŻUCH

ŻAKIET ŻANETY

ŻYWY ŻÓŁW

GRZMOT BURZY

DRZWI WIEŻY

ŻNIWO ŻYTA

ŻONA ŻOŁNIERZA

BRZYDKI GRZECHOTNIK

DRZEWO JARZĘBINY

RZADKI ŻUK

RZĄDEK ŻONKILI

PIŻAMA MARZENY

NOŻYK GRZEGORZA

Zdania:

ZRÓB ILUSTRACJĘ DO WYBRANEGO ZDANIA.

ŻONA GRZEGORZA WŁOŻYŁA RÓŻOWY ŻAKIET.

MARZENA POŁOŻYŁA RÓŻOWĄ FILIŻANKĘ NA TALERZYKU.

BURZA POŁAMAŁA RÓŻE I ŻONKILE NA OGRODOWYCH GRZĄDKACH.

LEŻĘ W LEŻAKU NA PLAŻY NAD MORZEM.

KOLEŻANKA BOŻENKI MARZY O MODNYM BEŻOWYM KOŻUCHU.

NAD BRZEGIEM RZEKI KRĄŻĄ ŻURAWIE.

Wierszyk:

ŻABKA I ŻUK

ŻÓŁTA ŻABKA POD JEŻYNĄ

NAPOTKAŁA ŻUKA,

ŻUCZEK WŁOŻYŁ OKULARY

ŻONECZKI SZUKAŁ.

ŻABKA ŁAPKĘ POŁOŻYŁA

NA GRZBIECIE U ŻUKA:

BĘDĘ ŻONĄ WYMARZONĄ

JUŻ DŁUŻEJ NIE SZUKAJ!

 

Źródło: domologo.pl

==============================================================================================================================

Terapia logopedyczna tydzień 27.04.2020 - 30.04.2020

https://domologo.pl/logopedia/wspieranie-mowy/rozwijanie-zasobu-slownictwa/rysowane-wierszyki/
https://www.google.com/search?q=You+Tube.com+paluszkowe+roz%C5%9Bpiewanki&oq=You+Tube.com+paluszkowe+roz%C5%9Bpiewanki&aqs=chrome..69i57j69i64.38503j0j8&sourceid=chrome&ie=UTF-8

==========================================================================================================

Tematyka 20-24.04.2020
https://domologo.pl/logopedia/wymowa/gloski-szumiace/gra-planszowa-z-gloska-sz/
https://domologo.pl/logopedia/wymowa/gloski-dzwieczne/gra-planszowa-z-gloska-z/
https://domologo.pl/logopedia/wymowa/gloski-szumiace/laczenie-cech-gloska-sz-w-zdaniach/
--------------------------------------------------
Wierszyki logopedyczne utrwalające głoski |k|, |g|:

„Idzie Tola ...”
Idzie Tola do przedszkola
pod osłoną parasola.
Deszczyk: kap! kap! kap!
Spotkała ją Hania w polu:
„Pod parasol weź mnie Tolu”.
Deszczyk: kap! kap! kap!
Jasio też się deszczu boi:
„Chodź pójdziemy wszyscy troje”.
Deszczyk: kap! kap! kap!
Przyszli wreszcie do przedszkola,
kapie woda z parasola.
Deszczyk: kap! kap! kap!
L .Krzemieniecka

„Bąk”
Kolorowy bąk ucieka mi z rąk.
Poszedł w tany bąk blaszany,
na blaszanej nodze i wiruje,
i kołuje po całej podłodze...
W. Chotomska

„Kran”
Myła ręce jakaś gapa,
kap, kap, kap.
Poszła,
a kran dalej kapał,
kap, kap, kap.
Wczoraj kapał i dziś kapie:
kap, kap, kap.
I źle myśli o tej gapie,
kap, kap, kap!
To przez gapę kran ma katar,
kap, kap, kap.
Taki katar to jest strata!
Kap, kap, kap.
Bo te krople- to są grosze,
kap, kap, kap.
Grosz za groszem z wodą poszedł,
kap, kap, kap.
Co tu robić? Gapa nie wie,
kap, kap, kap.
A więc my powiemy gapie:
„Dokręć kran!”
O, już nie kapie!
M. Terlikowska
„W Krakowie”
Na zamku w starym Krakowie
od wieków mieszkali królowie.
Korony na głowach nosili,
po pięknych komnatach chodzili.
Pod zamkiem w jaskini smok mieszkał.
On zjadał krakowskie dziewczęta.
Lecz szewczyk Skiba go zabił
i Kraków od smoka wybawił.
(Autor nieustalony)


„Ogródek”
W ogródku Krysi kwitną kwiaty kolorowe:
niezapominajki niebieskie, fiołki fioletowe,
małe stokrotki z białymi płatkami,
pachnące konwalie z dzwoneczkami.
Kasia też chce mieć ogródek za oknem.
Kupi z mamą skrzynki zielone,
posadzi kwiaty na balkonie.
(Autor nieustalony)


„Felek”
Wiecie dzieci?
świat jest wielki
a na świecie same Felki.
Więc dla nóżek- pantofelki,
a na obiad- kartofelki,
a do lodów są- wafelki,
a do pieca są- kafelki,
a do śmieci są- szufelki.
Naokoło wielki świat
a po środku, stoję
ja: nie kafelek, nie kufelek,
ani nawet pantofelek
stoję ja; po prostu Felek.
W. Woroszylski
„Gąseczki”
Nad rzeczkę wartką drepce gąska z dziatwą.
Żółte nóżki ma.
Gęgu- gęgu- ga.
Woda jest nagrzana, więc lekcję pływania
matka gąskom da.
Gęgu- gęgu - ga.
Płyną gąski rzeczką ze swoją mateczką.
Las nad rzeką gra:
Gęgu- gęgu- ga.
L. Krzemieniecka


„Gąska”
Gąska gęsim piórem pisze listy co dzień.
- A na czym je pisze?
- Na głębokiej wodzie.
Na głębokiej wodzie, na fali jeziora
pisze gęsim piórem listy do gąsiora.
W. Chotomska
„Igielnik”
- Co to za drewniana skrzyneczka?
- To igielnik,
- A kto tam mieszka?
- W igielniku jest dużo kolorowych guzików.
Są igły duże i małe
i dwie agrafki, co nie umieją zapiąć się same.
Są nici do nawlekania
i gumka do wciągania.
Agatka otworzyła ten niezwykły domek,
żeby przyszyć pieskowi urwany ogonek.
(Autor nieustalony)

------------------------------------------
Utrwalenie głoski „sz” w zdaniach


Zachowana czystość fonetyczna, brak głoski /r/:

1. Miłosz to mąż Agnieszki
2. Mateusz trzyma trzy wieszaki.
3. Krzysztof trzyma w szopie szufelkę i szpadle.
4. Maluszek szlocha w poduszkę.
5. W szafie mieszka malutka myszka.
6. Tadeusz uwielbia pasztet i pasztetową.
7. W kieszeni trzymam muszelki i kasztany.
8. Mam kaszel i nie poszłam do szkoły.
9. Łukasz ma kaszel i nie poszedł do przedszkola.
10. Mieszko mieszka na poddaszu.
11. Agnieszka szlocha, bo boli ją szyja.
12. Janusz szanuje szefa i szefową.
13. Na krzewie kwitną malutkie kwiatuszki.
14. Przed południem przyszły maluszki i popatrzyły na teatrzyk.
15. Muszki i trzmiele wytrzymują na wietrze.
16. Na koszuli mam wyszyty kwiatuszek.
17. W szafie panuje miszmasz.
18. Mój przyszły mąż ma na imię Leszek.
19. Janusz przypadkiem wszedł w pokrzywy.
20. Potrzebne mi przedmioty trzymam na wierzchu.
21. Lekarz przebadał małą Urszulę.
22. Trzylatek pokrzykuje na innego maluszka.
23. Jutrzejsza pogoda uprzykrzy nam przelot do Budapesztu.
24. Przytrzymasz mi koszulę i kapelusz?
25. Łukasz przegląda szafę w poszukiwaniu szalika.
26. Agnieszka przewietrzyła przedpokój.
27. Moje kalosze przemokły.
28. W szkole mamy przydatne przedmioty.
29. Poprzekładałam przedmioty w szufladach szafki.
30. Pod szafą trzymam trzy pluszowe myszki.
31. Maluszek uwielbia pluszaki.
32. Tomasz poszedł naprzód.
33. Maluszki potrzebują wygodnych pieluszek.
34. Potrzebny mi nóż! Na już!
35. Janusz podał trzy przykłady przymiotników.
36. Koszalinianie mieszkają w Koszalinie, a Olsztynianie w Olsztynie.
37. Maluszek trzyma przytulankę.
38. Łukasz przytula głowę do poduszki.

Zachowana czystość fonetyczna, obecna głoska /r/:

1. Szklanki mają uszka i garnuszki też.
2. Szymon otrzymał 3 grosze reszty.
3. Idę do szkoły w szarych kaloszach.
4. Myszka Mariusza szybko porusza uszkami.
5. Trzymam okruszki dla ptaszków.
6. W koszyku mam okruszki biszkoptów.
7. Puszka groszku wylądowała w koszu, bo była przeterminowana.
8. Ruchy naprzemienne to ruchy wykonywane na przemian.
9. Janusz przekonuje Łukasza, by szybko maszerował.
10. Trzy ptaszki patrzą na pokruszone biszkopty.
11. Adam Małysz pałaszuje przepyszne pierożki.
12. Tobiasz uprzątnął koszmarny bałagan w szufladach.
13. Natasza krzywo patrzy na pietruszkę w gulaszu.
14. Juliusz robi przymiarkę szortów i koszuli.
15. Mam szare, sznurowane kalosze.
16. Januszek robi przewroty w przód.
17. Na najmniejszym paluszku mam szeroki bandaż.
18. Szymek pokruszył mi biszkopty.
19. Pieniążki trzymam w przedniej kieszeni szortów.
20. Jutro przyjdę , przemaluję przedpokój i wywietrzę mieszkanie.
21. Potrzebuję puszkę pysznego groszku.
22. Trzy papużki latają przed ratuszem.
23. Agnieszka od trzech dni przebywa w szpitalu, bo koszmarnie kaszle.
24. W kufrze trzymam przepiękne kryształy.
25. Kapelusze, szorty i bambosze przechowujemy w szafie.
26. Krzysztof przetarł szybę szmatką.
27. Tata przepytał Szymka z przyrody.
28. Bartosz wykrzywił blaszkę.
29. Mama kupiła jabłuszka potrzebne do szarlotki.
30. Leszek przeszukuje szeroki korytarz.
31. W koszyku przechowuję jabłuszka i gruszki.
32. W garnuszku przygotowuję kaszę na gulasz.
33. Potrzebuję trzy bilety do ratusza.
34. Mam naszykowane przybory szkolne.
35. Przedszkolny korytarz przemalowali na szaro.
36. Mama przypomniała mi o jutrzejszym marszu.
37. Mateusz przeprasza Agnieszkę, bo przypadkiem krzyknął.

Źródło: www.logomama.pl

-----------------------------------
utrwalenie głoski „s”


Zachowana czystość fonetyczna, bez głoski „r”:

1. jasne spodnie
2. kołysanka do snu
3. sucha kiełbaska
4. niesamowity hałas
5. niesamowity głos
6. skok do basenu
7. ósma klasa
8. głoski w słowie
9. schowek samochodowy
10. ostatnie spotkanie
11. plastikowa opaska
12. miska mięska dla pieska
13. plastelina na stoliku
14. sukienka w paski
15. słynny slogan
16. atlas Polski
17. plastikowy długopis
18. sobotni występ
19. salon samochodowy
20. klasowe jasełka
21. spotkanie klasowe
22. stos długopisów
23. posucha na pustyni
24. nasypany piasek
25. pustynny piasek
26. sok ananasowy
27. wysypana sól
28. smok w jaskini
29. damskie sandałki
30. tekst piosenki
31. męskie spodnie
32. suchy piasek
33. wysoki synek
34. bose stopy
35. atłasowa sukienka
36. spakowane walizki
37. słona sól
38. stado lisów
39. skok na słupek
40. wąska sukienka
41. schowany pistolet
42. słodkie smakołyki
43. wiosenne słonko
44. sto sposobów
45. pisklęta jaskółki
46. blask słonka
47. pasek do spodni
48. miłosne listy
49. wąskie boisko
50. jasny błysk
51. Smok Wawelski
52. ananasowa sałatka
53. samogłoski i spółgłoski
54. supełek na pasku
55. kosmyk włosów

Zachowana czystość fonetyczna, obecna głoska „r”:

1. skoki spadochronowe
2. deser ananasowy
3. wysportowana osoba
4. obrus na stoliku
5. wyprostowane włosy
6. strona w słowniku
7. schody na strych
8. sportowy samochód
9. wyspany profesor
10. paski tygrysa
11. niebieskie skarpetki
12. gniazdko skowronka
13. wyprasowana sukienka
14. boisko sportowe
15. syrenka na wyspie
16. ostry nosek
17. wiosna na obrazku
18. spodenki sportowe
19. ostry sos
20. pomysłowy rysunek
21. start samolotu
22. stara pusta studnia
23. skorupka pisanki
24. atlas historii Polski
25. konkurs piosenki
26. staranne pismo
27. pisklęta skowronka
28. narysowany komiks
29. spokojny relaks
30. miska rosołu
31. słodkie truskawki
32. sok truskawkowy
33. napisany adres
34. profesor historii
35. wyprasowany obrus
36. sportowy dres
37. serwetka na stoliku
38. spalony papieros
39. posegregowane sukienki
40. schowane skarby
41. lot kosmonauty na Marsa
42. rosa na krokusach
43. wyjazd w interesach
44. sos serowy
45. górski krajobraz
46. wersja piosenki
47. serek na masełku
48. seledynowe rajstopy
49. posortowane listy
50. jaskrawy błysk
51. bystry bobas
52. prosty wyskok
53. lustro w salonie
54. sekretna skarbonka
55. Starówka w Gdańsku
56. prosta kreska
57. surówka z selera
58. suchy pampers

Źródło: www.logomama.pl

===================================================================
Tematyka 14-17.04.2020

https://www.specjalni.pl/2020/03/gry-planszowe-do-wydrukowania.html
https://wordwall.net/pl/resource/995123/gimnastyka-buzi-i-j%C4%99zyka
---------------------------------------
Wierszyki logopedyczne utrwalające głoskę l:

„Lew”
Szedł po drodze lew do szkoły się uczyć,
i tak sobie
śpiewał:
la ala al
lo olo ol
lu ulu ul
le ele el
Taki
wesoły lew, co uczyć się chciał.
(Autor nieustalony).


„Lalka i my”
Ta lalka to Lola.
A my to Ela, Ola i Tomek.
My mamy lody. Loli damy mleko.
(Autor nieustalony).

„Lale Toli”
Ala, Ela, Ula, Ola-takie lale
ma dziś Tola.
Tola lubi swoje lale, śpiewa dla nich: lu, li, la, le.
Luli, luli, la, śpij laluniu ma.
(Autor nieustalony).

„Lalki i koleżanki”
Ala, Ola, Ula, Ela mają lalki.
Lalka Ali to Lola.
Lalka Oli to Kola.
Lalka Uli to Milka.
Lalka Eli to Lilka.
Pojechały raz na molo
popijając lody colą.
Tam też plotły różne plotki:
Ala, Ola, Ula, Ela.
Lato było to upalne ,no więc wielką kąpiel w wannie była teraz w
dalszych planach:
Ali, Loli, Oli, Koli, Ulki, Milki, Eli, Lilki
A. Walencik- Topiłko


„Kołysanka”
Malusieńka lala na spacerze była,
bardzo się zmęczyła.
Luli, lalko, luli, luli u matuli.
Luli, lalko, luli, mama Cię utuli.
A. Chrzanowska

„L”
Ma mnie Ala, Ela, Ola,
co chodziła do przedszkola.
Ma też Emil, Bolek, Lolek
i cebula, kalafiorek.
Jestem taka lekka, lotna
lecz nie jestem wcale psotna.
Latem galopuję w lesie,
aż się echo w lesie niesie.
K. Szoplik

„Bolek i Lolek”
Kto lubi lody?
- Bolek i Lolek!
Kto chce do wody?
- Bolek i Lolek!
Kto strzela gole?
- Bolek i Lolek!
Kto pilny jest w
szkole?
- Bolek i Lolek!
Lubię oglądać Bolka i Lolka
chociaż ze śmiechu łapie mnie kolka.
K. Szoplik

--------------------------------------------------------------
Wierszyki logopedyczne utrwalające głoski: ś, ź, ć, dź:

„Ślimak”
Szedł po drodze ślimak
Do szkoły się uczyć.
I tak wciąż powtarzał:
śma-śma
śmo-śmo
śmu-śmu
śme-śme
śmy-śmy
śmą-śmą
śmę-śmę
Taki śmieszny ślimak,
co uczyć się chciał.
(Autor nieustalony)

„Dwa malutkie misie”
Dwa malutkie misie
chcą potańczyć dzisiaj.
Hopsa-hopsa, dana-dana,
tańczą misie dziś od rana.
Dwa malutkie misie
Tańczą z nami tak.
(Autor nieustalony)

„Jesienny wierszyk”
Słońce jesienne zabawia się z nami.
W co? W chowanego, z liśćmi i drzewami.
Raz cicho zgaśnie, to znów ślicznie błyśnie,
schowa się za chmurkę, zaświeci przez liście.
A. Chrzanowska, K. Szoplik

„Asia, Basia i Kasia”
Trzy siostrzyczki małe: Asia, Basia,
Kasia,
bawiły się dnie całe Asia, Basia, Kasia.
Śpiewały, tańczyły, pląsały
i nowe baśnie wciąż wymyślały.
Trzy siostrzyczki małe: Asia, Basia i Kasia,
bawiły się dnie całe Asia, Basia i Kasia.
Wieczorem śpiące już były
i śliczne sny im się śniły.
A. Chrzanowska, K. Szoplik

„Jeże”
Usnął ślimak w domku swoim
śpi już w gniazdku ptak.
Mama -jeż pod świerkiem stoi,
mówi synkom tak:
-nocą sowa huka w lesie ,
sowa nie śpi też.
Ścieżką biegnie ktoś, coś niesie…
Kto to? Tata jeż.
(Autor nieustalony)

„Miś idzie do przedszkola”
Miś różowy, miś pluszowy zbuntował się dziś:
chce iść także do przedszkola, tak jak chodzi Krzyś!
Wziął Krzyś misia w obie rączki:
Po co pójdziesz tam?
Będę bawił się wesoło i nie będę sam!
Gdy tak prosisz, to już chyba zabiorę cię dziś.
I tak zaczął do przedszkola chodzić z Krzysiem- miś!
Z. Bronikowska


„Głodny ślimak”
Pod jesionem ślimak śpi.
O czym głodny ślimak śni?
O cieście z wiśniami?
O plackach z czereśniami?
O kanapkach? O śledziku?
O świeżutkim naleśniku?
O powidłach śliwkowych?
Nie! O pysznych lodach śmietankowych!
A. Chrzanowska, K. Szoplik

„Koźlę”
Grymasiło koźlę- I to źle! I to źle!
Woda jest za mokra,
słonko za gorące.
Za zieloną trawą,
Rośnie tam na łące.
Aż się koza rozzłościła ,
Koźlę w kącie postawiła.
(Autor nieustalony)

„W stajni”
Stoi w stajni koło żłobu
źrebię w białe łatki.
Stuka, stuka kopytkami
smutno mu bez matki.
Już jest późno. Ciemna nocka.
Świecą gwiazdy na niebie.
Matko, wracaj do źrebiątka,
bo mu źle bez ciebie.
(Autor nieustalony)

„Guziki”
Kazia ma pudełko pełno w nim guzików.
Czerwone, zielone, jest ich tam bez liku.
Po co te guziki?- Pyta Kazię mama.
Będę lalkom je przyszywać do ubranek sama.
A. Chrzanowska, K. Szoplik


„Ziemniak”
Ziemniak jak już wiecie
znany jest na świecie.
Rośnie w ziemi dość głęboko,
nie ujrzy go nasze oko.
Jesienią, gdy w stodole snopki,
ziemniaki mają „wykopki”.
W workach są później więzione
do naszych piwnic wrzucone.
I już możemy przez rok cały
ziemniaczane jeść specjały.
A. Chrzanowska, K. Szoplik

„Bociany”
Przyleciały już bociany.
Każdy jest zapracowany.
Gniazdo trzeba by naprawiać!
Nie ma co się zastanawiać!
i na łąkę czas się wybrać!
Trudno się do tego przybrać.
A. Chrzanowska, K.Szoplik

„Nasionka”
Lećcie nasionka z wiatrem po świecie
może gdzieś w ziemi kącik znajdziecie.
Da wam ziemia kącik mały,
w nim będziecie kiełkowały…
L. Krzemieniecka


„Maciek”
Zmordował się Maciek, młócił ranek cały.
Poszedł w domu spocząć, wróble mu nie dały.
Maćku, wróć, żyto młóć, chociaż
ćwiartkę, choć pół ćwiartki dla nas rzuć!
(Autor nieustalony)

„Dwa Michały”(fragment)
Tańcowały dwa Michały,
jeden duży, drugi mały.
Jak ten duży zaczął krążyć,
to ten mały nie mógł zdążyć.
Jak ten mały nie mógł zdążyć,to
ten duży przestał krążyć.
Jak ten duży przestał krążyć.
To ten mały mógł już zdążyć.
Jak ten mały mógł już zdążyć,
duży znowu zaczął krążyć.
A jak duży zaczął krążyć,
mały znowu nie mógł zdążyć. (…)
J. Tuwim


„Raz i dwa”
Jeden dwa, jeden dwa.
Pewna pani miała psa.
Trzy i cztery, trzy i cztery.
Pies ten dziwne miał maniery.
Pięć i sześć, pięć i sześć.
Wcale lodów nie chciał jeść.
Siedem, osiem, siedem, osiem.
Wciąż o kości tylko prosił.
Dziewięć, dziesięć, dziewięć , dziesięć.
Kto z was kości mu przyniesie?
Może ja, może ty?
Licz od nowa raz ,dwa, trzy…
D. Wawiłow

„Wyliczanka”
Jeden, dwa, trzy, cztery- pięć i
sześć.
Były dwa rowery- pięć i sześć.
Na rowerach dzieci- pięć i
sześć.
Rozrzuciły śmieci- pięć i sześć.
Potem gdy wracały- pięć i
sześć.
Śmieci pozbierały- pięć i sześć.
A. Chrzanowska , K. Szoplik

„Śledź”
Rzecz cała się działa w zimową niedzielę.
Ciągle mnie ktoś śledzi,
-zagadnął makrelę nasz bohater
i skończył swoją nową gadkę,
bo wyśledził go smakosz
i zjadł wraz z sałatką.
I od tego czasu, uczeni się
biedzą,
jak nazywa się ryba, którą wszyscy śledzą?
(Autor nieustalony).

----------------------------------------------------
Wierszyki logopedyczne do utrwalenia głosek: s, z, c, dz.
„Rarytasy Stasia”
W swoim małym pokoiku
Staś ma mnóstwo smakołyków:
serek wiejski, chleb sojowy,
słodki soczek truskawkowy.
Jest sałatka owocowa,
i rolada kokosowa,
słodki deser sezamowy,
wielki tort marcepanowy,
ostra pasta łososiowa,
galaretka brzoskwiniowa.
Są sardynki, zupa z suma,
ser podlaski i salami,
pyszny sernik z bakaliami,
sękacz, ciastka i ciasteczka,
miska pełna ananasów,
Staś ma mnóstwo rarytasów.
A. Chrzanowska

„Skarby”
U Sabiny na stoliku
różnych skarbów jest bez liku:
spinka, kostka, dwa naparstki,
smacznych pestek ze dwie garstki,
smok wawelski papierowy,
serce, słonik plastikowy,
serpentyna i sakiewka
i niebieska chorągiewka.
A. Chrzanowska

„Słówka”
Zapytała mądra sówka
- Jak piszemy trudne słówka:
stół, klasówka, suwak, pustka,
sum, truskawka, sokół, chustka?
i pytała ciągle sówka:
Jak piszemy trudne słówka:
Sówka, pusty, mus i usta
i spódnica, i kapusta.
A. Chrzanowska

„Dzięcioł”
Dzięcioł w lesie stuka :
stuku, stuku, stuk.
Tępi on szkodniki : stuku, stuku, stuk.
Szuka ich pod korą :stuku, stuku, stuk.
Szuka przez dzień cały : stuku, stuku, stuk.
J. Nowak

„Skakanka”
Hela ma skakankę, ma skakankę Hanka.
Hop, hop!
Podskakują od samego ranka.
(Autor nieustalony)


„Kotki”
Oto domek niski. Stoją pod nim miski.
Kotki mleko piją, potem miski myją.
(Autor nieustalony)

-------------------------------------------------
Zapraszam do zabawy całą rodzinę

„ Klepnij, klaśnij, pstryknij” integruje układ motoryczny z układem słuchowym. Ćwiczenie to można utrudniać poprzez wprowadzenie wielu różnych zmiennych; jest ono idealne do pracy indywidualnej, grupowej lub do wykorzystania w klasie.
RYTM „A”
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij w dłonie.
Pstryknij palcami prawej ręki.
Pstryknij palcami lewej ręki.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij w dłonie.
Pstryknij palcami prawej ręki.
Pstryknij palcami lewej ręki.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij w dłonie.
Jednocześnie pstryknij palcami prawej i lewej ręki.
Klaśnij w dłonie.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij w dłonie.
Jednocześnie pstryknij palcami prawej i lewej ręki.
RYTM „B”
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij szybko w dłonie pięć razy po prawej stronie ciała.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij szybko w dłonie pięć razy po lewej stronie ciała.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij szybko w dłonie dwa razy po prawej stronie ciała.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij szybko w dłonie dwa razy po lewej stronie ciała.
Klepnij dłońmi o uda.
Klaśnij w dłonie.
Jednocześnie pstryknij palcami prawej i lewej ręki.
RYTM „C”
Tupnij prawą nogą i klaśnij szybko dwa razy w dłonie.
Tupnij lewą nogą i klaśnij szybko dwa razy w dłonie.
Tupnij prawą nogą, klaśnij raz w dłonie, tupnij lewą nogą i klaśnij trzy razy w dłonie.
Tupnij prawą nogą i klaśnij szybko dwa razy w dłonie.
Tupnij lewą nogą i klaśnij szybko dwa razy w dłonie.
Tupnij prawą nogą i klaśnij raz w dłonie, tupnij lewą nogą, klaśnij raz w dłonie i pstryknij palcami prawej i lewej ręki jednocześnie.

===========================================================================
6.04-10.04.2020

https://czasdzieci.pl/czytanki/
http://paulabajkarnia.blogspot.com/p/wierszyki-logopedyczne.html
----------------------------------------------------
Zestaw ćwiczeń narządów mowy do prawidłowej wymowy głoski „l”:

1. Oblizywanie językiem wewnętrznej powierzchni górnych zębów.
2. Kląskanie językiem.
3. Naśladowanie mlaskania – uderzanie całą powierzchnią języka o podniebienie.
4. Zlizywanie czubkiem języka czekolady, dżemu lub kropelki miodu z dziąsła za górnymi zębami.
5. Ssanie językiem pudrowego cukierka przyklejonego do podniebienia.
6. Przytrzymywanie szerokiego języka kilka sekund na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach.

Śpiewamy znane melodie na sylaby:
La la la …
Lo lo lo …
Le le le …
Lu lu lu …
Ly ly ly …
Wypowiadamy |l| między samogłoskami:
Ala ala …
Olo olo …
Ele ele …
Ulu ulu …
Yly yly …
Początek wyrazu:
Las, lato, lalka, lampa, lawina, latawiec, los, lot, lotnik, lotnisko, lody, lodówka, lew, leń, len, lód, luty, luneta, ludzie.

Wszystkie ćwiczenia wykonujemy przed lustrem.

------------------------------------------------------------------
Zestaw ćwiczeń narządów mowy do prawidłowej wymowy głosek |f|, |w|:

1. Energiczne wyrzucanie wargi dolnej przytrzymywanej między zębami.
2. Nagryzanie wargi dolnej zębami.
3. Dmuchanie na dolną wargę.
4. Nakładanie górnej wargi na dolną.
5. Dmuchanie na szyję od butelki, aby powstał charakterystyczny świst.
6. Przyciskanie bokiem palca dolnej wargi i próby dmuchania na niego.

Przeciągamy głoskę |f|, pamiętając o prawidłowym ułożeniu narządów mowy: górne zęby na dolnej wardze.
Łączymy głoskę |f| z samogłoskami:
Fa fa fa …
Fo fo fo …
Fe fe fe …
Fu fu fu …
Fy fy fy …
Ćwiczymy głoskę |f| między samogłoskami:
Afa afa …
Ofo ofo …
Efe efe …
Ufu ufu …
Yfy yfy …
Głoska |f| na początku wyrazu:
Fala, fasola, fasada, falbanka, fajka, fabryka, farma, farmer, fartuszek, fant, fakt, foka, fotel, fontanna, forma, furmanka, futerał, futro, futrzak, futryna.

Wszystkie ćwiczenia wykonujemy przed lustrem!!!

---------------------------------------------------------------
Zestaw ćwiczeń narządów artykulacyjnych przygotowujących do prawidłowej wymowy głosek |k|, |g|, |h|:

1. Opieranie czubka języka o dolne zęby i cofanie go w głąb jamy ustnej, aby nastąpiło uniesienie grzbietu języka do góry.
2. Picie gęstych napojów przez długą i cienką słomkę.
3. Przysysanie drobnych papierków przez słomkę i przenoszenie ich do miseczki.
4. Naśladowanie ssania cukierka i mlaskanie całą powierzchnią języka przy szeroko otwartych ustach.
5. Ziewanie.
6. Wdychanie powietrza nosem i wydychanie ustami.
7. Nawoływanie i okrzyki:
• Hej, hej
• Hop, hop
• Hej ho, hej ho
• Ho ho ho
• Hip hip, hura
• Buch, bach
• Echo, echo
8. Imitowanie śmiechu:
• Dziadka – che, che
• Taty – cho, cho
• Mamy – cha, cha
• Dziecka – chi, chi
9. Zabawy w chuchanie na:
• Zmarznięte ręce
• Lustro, aby zaparowała jego powierzchnia.
Otwieramy szeroko buzię i wypowiadamy głoskę |k| przed lustrem:
K k k k k k ...
Łączymy głoskę |k| z samogłoskami:
Ka ka ka …
Ko ko ko …
Ku ku ku …
Ke ke ke …
Ky ky ky …

-------------------------------------------------------------
Wierszyki logopedyczne – utrwalające głoski szumiące
(SZ, Ż, CZ, DŻ).

„Szpak”
Szedł po drodze szpak
do szkoły się uczyć,
i tak sobie
śpiewał:
szpu- szpu,
szpa- szpa,
szpo- szpo,
szpe- szpe,
szpi-
szpi...
Taki śmieszny szpak,
co uczyć się chciał.
(Autor nieustalony).


„Trzy kurki”
Wyszły w pole kurki trzy
i gęsiego sobie szły.
Pierwsza z przodu,
w środku druga, trzecia z tyłu,
oczkiem mruga.
I tak sznurkiem kurki trzy,
raz dwa, raz dwa, w pole szły...
(S. Rostworowski)

„Myszka”
Myszkowała szara myszka w szafie:
„Chyba mnie tu bury kot nie
złapie?”
Wyszperała szal i szepcze już po chwili:
„W szal zawinę się sześć razy,
to kota zmyli”.
(Autor nieustalony).

„Poduszka”
Poduszka na twym łóżku poszewkę ma pluszową.
Kwiatuszki i motylki masz tuż
nad swoją głową.
Poduszka na twym łóżku przyniesie ci sen szybki.
Będziesz w tym śnie szybować, potem pływać
jak rybki.
(K. Szoplik)

„Lato”
Szumi, szumi woda, szumi, szumi las,
szumią, szumią pola lato wita nas.
Szumi, szumi woda, szumi, szumi las,
szumią, szumią pola wiatr ochłodzi nas.
(J. Nowak)

„Kołysanka”
W kolebusi Leszek mały sza, sza, sza,
pokołysze mama Lesia sza, sza, sza.
Uśnij, uśnij mój Lesiuniu sza, sza, sza.
Ja zanucę kołysankę sza, sza, sza.
(J. Nowak)

„Szalik”
Zimą, kiedy szron na szybach
i śnieżne zaspy wkoło,
z szuflady wygląda szalik;
patrzy na ciebie wesoło.
Szukasz go na dnie szafy,
w koszyku, pod poduszkami,
a on napuszony patrzy między innymi szalami.
Nie może się już doczekać,
kiedy nim szyję okręcisz
i wyjdziesz na podwórko
na łyżwach się pokręcisz.
(K. Szoplik)


„Szymon”
Szedł raz Szymon do Koluszek,
by szukać wujaszka,
który jako kominiarz
pracował na daszkach.
Poszedł najpierw do Janusza,
ponoć znał wujaszka,
który jako kominiarz
pracował na daszkach.
(D. Szoplik)

„Liski”
Leży w norce lisek. Stoi obok żona.
Wygraża mu łapką, bo jest obrażona.
Co włożę do garnka, gdy pusta spiżarka.
Żywo! Wstawaj, mój panie, i na polowanie.
(Autor nieustalony)


„Żuczek”
Jedna żabka z drugą żabką napotkały żuka,
stał na drodze, gorzko płakał
swojej mamy szukał.
Pocieszały żabki żuka:
- Twoja mama w lesie,
widziałyśmy,
szła z koszykiem- jagód ci przyniesie.

„Grzybobranie”
Wyrosły w lesie grzyby duże, ogromne talerze.
Grzybobrania nadszedł czas. Hej, pędźmy w las!
(Autor nieustalony)

„Nad kałużą”
Duża żaba nad kałużą napotkała żuka.
Żuk na nóżki włożył buty, obcasami stukał.
Nad kałużą podskakiwał, żółte buty pokazywał,
aż je usmarował błotem.
Oj, co było potem!...
(Autor nieustalony)


„Jerzy”
Pod pierzyną Jerzy leży.
Że jest chory nikt nie wierzy.
Żali się na bóle głowy,
że żołądek też niezdrowy.
Jeszcze rano był jak rzepka
( co jest od zdrowia krzepka).
Potem Jurka brudna rączka
niosła w buzię gruszkę, pączka.
Mama chłopca już żałuje,
lecz pan doktor igłą kłuje.
- Mój Jerzyku nigdy więcej
nie jedz, gdy masz brudne ręce.
(K. Szoplik)

„Żuk do żuka”
Rzecze żuk do żuka:
„Czego pan tu szuka? - może pożywienia:
rzepy, żołędzi, rzodkiewek,
a może jarzębiny czerwonej?”
„Nie, ja szukam narzeczonej”.
(A. Chrzanowska)


„Żubr”
Pozwólcie przedstawić sobie,
pan żubr we własnej osobie.
No, pokaż się, żubrze.
Zróbże minę uprzejmą, żubrze.
(J. Brzechwa)
„Żyrafa”
Żyrafa tym głównie żyje,
że w górę wyciąga szyję.
A ja zazdroszczę żyrafie,
ja nie potrafię.
(J. Brzechwa)

„Żuczek”
Chociaż żuczek rzecz malutka
mnie urzeka życie żuczka.
Czy w Przysuszy,
czy też w Pszczynie
życie żuczka rześko płynie.
Byczo mu jest
i przytulnie
w przedwiosenny czas szczególnie.
Szepcze w żytku
i pszeniczce
śliczne rzeczy swej księżniczce.
Staszcza jej na
przykład z dali
maku wór na sznur korali.
Albo rzuca gestem szczodrym
pod jej nóżki chabrem modrym.
-Żuczku, żuczku, czy chcesz za to
być ewentualnie tatą.
Z tego wielka jest nauczka
choć sam żuczek rzecz malutka...
(Autor nieustalony).
„Poszły kaczki na pocztę”
Poczłapały cztery kaczki na pocztę we czwartek.
Miały kaczki wysłać paczki
i pocztową kartę.
Paczki kaczki już wysłały tam, gdzie miały
wysłać,
potem siadły i z zapałem zaczęły coś pisać.
Jak pisały- tak pisały
zrobiły dwa błędy.
(Autor nieustalony)

„Entliczek- pętliczek”
Entliczek-pętliczek, czerwony stoliczek,
a na tym stoliczku pleciony
koszyczek,
w koszyczku jabłuszko, w jabłuszku robaczek,
a na tym robaczku zielony kubraczek...
(Jan Brzechwa)

„Kubeczek”
Mój kubeczek z kaczorem
chętnie trzymam wieczorem.
W nim czekolada czy
mleczko,
a potem czyste łóżeczko...
(K. Szoplik)


„Trudne pytania”
- Co robi leszczyk, gdy pada deszczyk?
- Co robi kaczka, gdy jedzie
taczka?
- Co robią beczki, gdy wpadną do rzeczki?
- Co robią pączki, gdy trafią do rączki?
- Czarku daj spokój, już nie męcz mnie!
Odpowiedzieć na twe pytania nie da się!
(K. Szoplik)

„Ogródek Mareczka”
W ogródeczku Mareczka wyrosła rzodkieweczka.
Czerwone są buraczki, no i cztery kabaczki.
Podlewa nasz Mareczek rządek swych rzodkieweczek
i czerwonych buraczków,
i krzaczki kabaczków...
(K. Szoplik)

„Gawron”
Czarny gawron czarny, czarne piórka ma,
czarny ma ogonek, czarne skrzydła dwa.
Czarny gawron czarny, czarne dzieci ma!
Co im na śniadanie dzisiaj rano da?...
(R. Pisarski)

„Szczypawka”
Jedna szczypawka drugiej szczypawce,
opowiadała bajki na trawce.
Obok usiadły dwa małe świerszcze.
Mówiły: - Ładnie!
Prosiły: - Jeszcze!
(Autor nieustalony)
„Gotowała baba barszczyk”
Gotowała baba barszczyk, a za piecem śpiewał świerszczyk:
„barszczu,barszcz, gotuj się,
bo mi strasznie jeść się chce”.
Usłyszała świerszcza baba:
„barszczu żaden świerszcz nie jada.
Świerszczu, świerszczu, nie kłam, nie!
Jeż usłyszy- to cię zje”.
„Świerszcz się jeża nie przestraszy!
Już się ugotował barszczyk.
Macie, babko barszczu dość,
jeszcze się pożywi gość”.
(Autor nieustalony)

„Szczypawka”
Raz szczypawka - jeszcze młoda do
Szczecina szła.
Bo w Szczecinie ma kuzynkę, którą dobrze zna. Jeszcze
Szczecin dość daleko a już braknie sił.
- Troszkę szczawiu i szczypioru - żeby chociaż był.
Szczaw na szczęście rośnie wszędzie.
To szczypawce raj!
Lecz szczypioru nie ma więcej, wszakże to nie maj.
- Szczecin chyba za daleko -
Powiedziała wnet.
- Może na Szczebrzeszyn ruszę.
Podwiezie mnie kret.
(K. Szoplik)

„Płaszcz”
Szczepan płaszczyk nowy dostał.
Elegancki płaszcz. Ale jak tu iść do
szkoły?
Przecież pada deszcz!
Szczepan martwi się, że zmoknie i że
zniszczy płaszcz. Lecz na szczęście już ustaje ten okropny deszcz.
(K. Szoplik)

„Dżungla”
Co to jest dżungla? Dziki las.
Wejdźmy do dżungli jeden raz.
Jakiś ptak
gwiżdże pośród drzew.
Oj, coś się skrada! - Może lew?
Przekorek umknął, ile sił
Szukajcie, dzieci - gdzie się skrył.
(Autor nieustalony)


„Bułeczki drożdżowe”
Rośnie ciasto na bułeczki,
drożdże to sprawiają.
Potem w ciasta kawałeczki ręce babci dżem
wykładają.
Bułeczki drożdżowe babci, a w środku dżem porzeczkowy.
Lepsze od innych łakoci lepsze niż tort orzechowy.
(K. Szoplik)

„Dżokej”
Dżokej i jego koń Dżambo wybrali się na przejażdżkę. Dżambo bardzo lubił
takie wyjazdy w teren. Ujeżdżalnia już go nudziła. Po dłuższym czasie dotarli do
dziwnego miejsca. Dżokej ujrzał drzwi, a przed nimi dwie dżdżownice. Jedna z
nich przemówiła do dżokeja ludzkim głosem: “ Kto tym gwizdkiem zagwiżdże i
poczęstuje nas dżemem, temu drzwi same się otworzą. Za drzwiami będzie piękna
dżungla...”. Dżambo też usłyszał, co powiedziała dżdżownica i zaczął głośno rżeć
ze śmiechu. Dżambo rżał tak głośno, że dżokej... obudził się ze smacznej drzemki
pod drzewem.
(K. Szoplik)


-----------------------------------------------------------------
Ciekawostki dla rodziców, zapraszam do przeczytania.
Integracja bilateralna

Bilateralna integracja jest to indywidualny program ćwiczeń, który zachęca mózg
do bardziej efektywnego i szybszego przetwarzania bodźców, ponieważ ruch jest podstawą wszystkich procesów uczenia się. Program ten stworzony został przez Sheila Dobie, który mówi, że „Wczesny rozwój zapewnia doświadczenia – od których zależna jest plastyczność dróg neuronalnych. Późniejsze uczenie jest uwarunkowane plastycznością, która powstała we wcześniejszych okresach rozwoju”.
Symptomy zaburzeń obustronnej integracji:
- obniżona obustronna koordynacja,
- trudności z rozróżnieniem stron prawa – lewa,
- unikanie przekraczania linii środkowej ciała,
- niewykształcona w pełni lateralizacja,
- niskie umiejętności wykonywania ruchów sekwencyjnych.
Integracja bilateralna daje nam:
- świadomość swojego ciała, gdzie się zaczynam a gdzie kończę oraz schemat ciała
w przestrzeni,
- poprawia równowagę i kontrolę postawy,
- wpływa na współpracę między półkulami mózgu,
- poprawa współpracy: góra – dół, lewo – prawo, przód – tył, po przekątnych,
- poprawia pamięć sekwencyjną i planowanie ruchu,
- automatyzacja ruchów,
- umożliwia wielozadaniowość.
Program przeznaczony jest dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych ze specyficznymi trudnościami w nauce lub trudnościami emocjonalnymi. Dla osób, które pomimo dobrego poziomu intelektualnego i poznawczego nie odnoszą sukcesów. Dla młodych ambitnych sportowców.
Ćwiczenia bilateralnej integracji są nakierowane na jeden cel, mają za zadanie zamknąć lukę w fazach rozwoju. Dopiero wtedy dziecko mające trudności w nauce, osiągające wyniki poniżej swoich możliwości, sportowiec, który ma problemy z techniką działania podczas np. skoku o tyczce może poprawić swoje wyniki. Oni wszyscy są ofiarami oczekiwań środowiska
a ich własnymi możliwościami.
Lateralizacja – preferencja lateralna (stronność) dotyczy ręki, nogi, oka, ucha.
U osób praworęcznych zazwyczaj występuje ścisłe „przyporządkowanie” czynności określonej półkuli:
- za mowę oraz inne funkcje językowe i logiczne odpowiada zawsze lewa strona mózgu,
- muzyka, sztuka oraz emocje są zlokalizowane w prawej półkuli.
U osób leworęcznych sytuacja jest bardziej skomplikowana:
- u części z nich funkcje językowe występują po stronie lewej (czyli jak u praworęcznych, 70%),
- u części osób funkcje językowe zlokalizowane są po prawej stronie,
- a jeszcze inni wykazują typ mieszany, czyli funkcje językowe zlokalizowane są po obu stronach mózgu, co nazywamy lateralizacją skrzyżowaną,
- leworęczność nie jest prostą odwrotnością praworęczności.
Praworęczność zwykle ustala się wcześniej, około 2 – 3 roku życia.
Leworęczność w wieku 3 – 4 lat.
U większości dzieci dominacja czynności ruchowych ustala się do 6 roku życia. Od 7 roku życia zaczyna zwiększać się przewaga lewej półkuli. Proces lateralizacji zostaje zakończony w wieku szkolnym.
Etiologia problemów z lateralizacją:
- uszkodzenia okołoporodowe,
- warunki biologiczne – stymulacja dziecka,
- uwarunkowania genetyczne.
Wpływ modelu lateralizacji na funkcjonowanie dziecka:
Obuoczność – trudności w nauce, podczas czytania przejmowanie wiodącej roli raz przez oko prawe raz przez lewe.
Lewooczność – trudności w różnicowaniu figura – tło, problemy w pracy w płaszczyźnie poziomej i pionowej (czytanie i pisanie).
Lewouszność – wydłużenie okresu przetwarzania bodźca słuchowego, brak płynności mówienia, gubienie sylab.
Obuuszność – brak wyboru dominującego ucha, brak ukształtowania się lateralizacji funkcji mózgowych związanych z przetwarzaniem, negatywny wpływ na nabywanie zdolności językowych, trudności związane z nauką czytania i pisania.
Brak dominacji – problemy z postrzeganiem siebie w przestrzeni, problemy z różnicowaniem prawej i lewej strony, trudności z nazywaniem kierunków, problemy szkolne ( trudności z odwzorowywaniem figur i cyfr).
Skrzyżowana – niejednorodna – zarówno dominujące zmysły jak i narządy ruchu znajdują się po obu stronach osi ciała, trudności w koordynacji ręka – oko.
Diagnostyka w integracji bilateralnej:
1. Schematy ruchu: pełzanie na brzuchu, czworakowanie, maszerowanie z wymachem ramion, podskakiwanie z wymachem ramion.
2. Czucie własnego ciała: pojedyncze kończyny ,dwie kończyny jednocześnie, pojedyncze kończyny i dwie kończyny na raz.
3. Rysowanie nożyczek.
4. Rysunek postaci.
Program integracji bilateralnej:
1. Dotykanie i podnoszenie.
2. Sekwencje dotknięć.
3. Unoszenie części ciała.
4. Przekroczenia.
5. Ćwiczenia naprzemienne.
6. Klepnij, klaśnij, pstryknij.
7.Identyfikacja palców.

 

===================================================================================================================================

propozycja 30.30-3.04
Terapia logopedyczna
Propozycje ćwiczeń oddechowych dla dzieci w różnym wieku
Ćwiczenia oddechowe

1. Dmuchanie na chorągiewki i wiatraczki.
2. Dmuchanie na płomień świecy w odległości nie pozwalającej zdmuchnąć płomyka, tak by wyginać go pod wpływem dmuchania – zabawa Tańczący płomyczek.
3. Dmuchanie na papierowe łódki pływające w misce z wodą.
4. Zdmuchiwanie kulki waty kosmetycznej z ręki – zawody Kto dmuchnie dalej.
5. Wydmuchiwanie baniek mydlanych.
6. Dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone ponad głową ćwiczącego na nitkach
o różnej długości.
7. Dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie – zabawa Wyścigi samochodowe.
8. Przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej naprzeciwko – zabawa Mecz piłkarski.
9. Dmuchanie przez rurkę do wody, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza – zabawa Gotowanie wody.
10. Nadmuchiwanie balonów, zabawek i piłek z folii.
11. Próby gwizdania.
12. Zdmuchiwanie z ręki lekkiego przedmiotu, np. piórka, kłębka waty, papierowej kulki.
13. Rozdmuchiwanie: Chrupek, ryżu, kaszy, pociętej gąbki lub kawałków styropianu.
14. Gra na instrumentach muzycznych: organkach, trąbce, gwizdku.
15. Gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułą.
16. Dmuchanie na piórko, aby unosiło się ponad głową osoby ćwiczącej.
17. Rozdmuchiwanie plamki farby wodnej na podkładce z tworzywa sztucznego.


Życzę dobrej zabawy

https://www.brzeczychrzaszcz.pl/wp-content/uploads/2018/11/baby3.jpg

==============================================================================================================================

tydzień 23-27.03.2020
Ćwiczenia języka

1. Wysunięty język przesuwać poziomo z jednej strony w drugą.
2. Wysunąć język skierowany jak najbardziej w prawą stronę, a następnie przesuwać
go w linii poziomej w stronę przeciwną, starając się, aby podczas zmiany położenia
był jak najdalej wysunięty na zewnątrz.
3. Przesuwać wysunięty język wokół szeroko otwartych ust, tzn. oblizywać dolną wargę
i górną.
4. Oblizywać wargi podczas coraz szerszego ich otwierania.
5. Wysuwać język w linii prostej jak najdalej na zewnątrz, utrzymując go w płaszczyźnie
poziomej.
6. Wysuwać język jak najdalej z ust i chować go jak najgłębiej do jamy ustnej.
7. Przesuwać język po zewnętrznych powierzchniach górnych i dolnych zębów.
8. Opuścić dolną szczękę i położyć swobodnie bezwładny język na dolnej wardze,
ale spłaszczony i rozszerzony tak, aby boki jego dotykały kącików warg.
9. Wysuwać język do przodu w płaszczyźnie poziomej i cofać go do poprzedniej pozycji
bezwładnej.
10. Dotykać czubkiem języka na zmianę dolnych i górnych zębów przy silnie opuszczonej
dolnej szczęce.
11. Wysuwać język „szeroki” w kierunku brody i unosić go w kierunku nosa przy
opuszczonej dolnej szczęce.
12. Wysuwać język mimo zbliżonych szczęk; język siłą przeciska się między nimi, górne
siekacze skrobią grzbiet języka.
13. Przesuwać grzbiet języka tak, aby ocierał się o górne zęby, podczas gdy czubek języka
przyciśnięty jest do wewnętrznej strony dolnych siekaczy.
14. Przesuwać czubek języka od zębów po podniebieniu jak najdalej w głąb jamy ustnej.
15. Przyciskać mocno język do zębów i cofać go, silnie trąc nim o dziąsła i podniebienie,
aż do wytworzenia mlaskania.
16. Wykonać kilkakrotnie mlaskanie czubkiem języka.
17. Wykonać kilkakrotnie mlaskanie środkiem języka.


Terapia logopedyczna
Propozycje ćwiczeń wzmacniających mięsień okrężny warg
Ćwiczenia warg

1. Ściągnąć usta, jak przy samogłosce u, a następnie spłaszczyć cofając kąciki, jak przy
artykulacji i, powtórzyć te ruchy kilkakrotnie.
2. Cofnąć kąciki ust, a następnie otwierać i zamykać usta.
3. Wciągać powietrze ustami ściągniętymi.
4. Cmokać.
5. Zagwizdać parę razy na jednym tonie.
6. Zamknąć usta i przesunąć je w lewą, a potem w prawą stronę.
7. Utrzymać między ustami ołówek.
8. Wprawić usta w drganie.
9. Ssać wargę górną, a potem dolną.
10. Dmuchać na płomień świecy, na watkę lub kulkę papieru.
11. Wymawiać coraz szybciej połączenia samogłosek au, szeroko otwierając wargi przy a
i ściągając je mocno przy u.
12. Gra na organkach ćwiczy mięśnie warg.
13. Przytrzymywać wargami kartkę papieru, którą rodzic usiłuje wyciągnąć.
14. Zamknąć zęby i rozciągnąć wargi, aby zęby były widoczne. Powtórzyć ten ruch kilka
razy.
15. Zamknąć zęby i cofać mocno na zmianę prawy i lewy kącik warg.
16. Nabrać powietrz pod wargę górną, potem pod dolną.
17. Zamknąć usta, ściągnąć je i przesuwać ściągnięte w lewą stronę, a potem w prawą.
18. Przy rozchylonych szczękach wciągać wargi do środka jamy ustnej.
19. Cofnąć kąciki warg a następnie opuszczać i unosić dolną szczękę.

 

Ćwiczenia i zabawy usprawniające podniebienie miękkie

  • Ziewanie przy nisko opuszczonej żuchwie
  • Płukanie gardła  (ciepłą wodą lub na niby)
  • Lekki kaszel (język wysunięty – zabawa w chorego krasnoludka)
  • Chrapanie na wdechu i wydechu (udajemy śpiące misie)
  • Głębokie oddychanie (wdech nosem – podniebienie opuszczone, wydech ustami – podniebienie uniesione zamyka dostęp do jamy nosowej) – ruchy podniebienia miękkiego można obserwować w lusterku
  • Wciąganie powietrza (zasysanie) przez słomkę do picia napojów i przenoszenie drobnych papierków np. z miseczki do miseczki
  • Zabawa w świnkę – chrząkanie (za długa i za intensywna zabawa może podrażnić gardło)
  • Wymawianie krótkiej samogłoski przy szeroko otwartych ustach. W lusterku widoczne są ruchy podniebienia miękkiego i tylnej ściany gardła
  • Gwizdanie (na początku z zatkanym nosem, później stopniowo bez zaciskania nosa)
  • „Baloniki” – zatrzymywanie powietrza w jamie ustnej (nadąć policzki i utrzymać je w tej pozycji. Jeśli są problemy, na początku można ćwiczenie wykonywać z zatkanym nosem, potem podczas trzymania powietrza w buzi, puszczać nos
  • Wypowiadanie „słowa” apa (mocno zwieramy wargi przy artykulacji |p| i przedłużamy ten moment – powietrze gromadzi się w jamie ustnej pod ciśnieniem potrzebnym do rozwarcia warg i wymówienie głoski |p|
  • Wypowiadanie sylaby ze spółgłoską |p| na końcu (przedłużamy zwarcie warg), np.: ap, op, up, ep, yp itp.
  • Wypowiadanie sylab ze spółgłoską |p| na początku: pa, po, pe, pu, py, pi – przedłużamy zwarcie warg
  • Masaż: masujemy podniebienie w linii środkowej, zaczynając od podniebienia twardego, stopniowo przesuwając palec w tył jamy ustnej (aż do wystąpienia odruchu zwracania!!!), podniebienie miękkie wtłacza się lekko do góry. Powtarzamy to kilka, kilkanaście razy.
    W trakcie masażu należy wymawiać samogłoskę |a| lub |e| - chodzi o wyćwiczenie prawidłowego działania mięśni gardła podczas mówienia
  • Gęganie (gę, gę) przy szeroko otwartych ustach, z językiem leżącym swobodnie przy dolnych siekaczach
  • Chuchanie (rozgrzewamy ręce)
  • Energiczna wymowa sylab: ku (zabawa w kukułkę), gu, ko, (zabawa w kurę – opis na dole), go, oko, ogo, uchu, ugu, uku

Zabawa w kukułkę – mamy narysowanego ptaka (lub ptaka zabawkę), który chowa się za różne przedmioty. Zadaniem dziecka jest obserwowanie zwierzęcia i gdy tylko pokaże ono swoją główkę, dziecko powinno zareagować głośnym kuku! Kuku!

Zabawa w kurę – chowamy w pokoju „jajka” (mogą to być kulki z białego papieru). Dziecko jest kurą, która szuka swoich jajek, gdy znajdzie , gdacze głośno: kokoko!!!